tag:blogger.com,1999:blog-80523975156827746422010-04-05T15:39:34.765+04:00e പത്രം - കവിതജെ. എസ്.noreply@blogger.comBlogger51125tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-33123068299876569282010-03-27T10:04:00.002+04:002010-03-27T10:08:26.055+04:00അപമൃത്യു - സാജിദ അബ്ദുല് റഹിമാന്ചുട്ടു പഴുത്തൊരു സൈകതത്തിന് സ്പന്ദനം മന്ദഗതി യിലാകവേ,<br />ചുറ്റും വീശിയടിക്കും മണല് കാറ്റിന് വെന്തുരുകും മാംസ ഗന്ധം <br />ഒരു കൈക്കുമ്പിള് ദാഹ ജലത്തിനായ് കേഴും മനിതര് രോദനം, <br />കേള്ക്കാനായി ശേഷിച്ചില്ലാരുമീ അവനിയില്.<br /> <br />ഭൂമിതന് ജീവനാഡിയാം പുഴകള്<br />മണലൂറ്റലാം അര്ബുദത്തില് അകാല മൃത്യു അടയവേ,<br />ഒരിറ്റു കുടിനീരിനായ് നീരദങ്ങള് തേടിയലഞ്ഞു മാനവര് .<br />ധരിത്രി തന് മാറിടം ചുരത്താന് അമ്മിഞ്ഞ യില്ലാതെ ശുഷ്കമാകവേ,<br />വരണ്ട ചുണ്ടുമായ് കൈ കാലിട്ടടിച്ചു കരഞ്ഞു അമ്മ തന് പൈതങ്ങള്.<br />കളകളമുയര്ത്തി ചോലകള് പാടും സംഗീതത്തില് പൂത്തുലഞ്ഞിരുന്ന കാനനം,<br />ഇന്ന് വിങ്ങും ഭൂമി തന് നെഞ്ചിന് ചൂടില് കത്തും<br />ജീവജാലങ്ങള് തന് ചുടലയായ് മാറി.<br /> <br />കാട്ടാറുകകള് തന് മൃദു താഡനത്തില് ഇക്കിളി കൊള്ളും വെള്ളാരങ്കല്ലുകള് <br />തസ്കരര് തന് ദുഷ്ട കരങ്ങളാല് കൊള്ളയടി ക്കപ്പെടവേ;<br />തന് പ്രിയ ഭാജനങ്ങളെ നിഷ്കരുണം തട്ടി യെടുത്തൊരു വേദനയില്<br />തല തല്ലിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ടാ കാട്ടരുവികള് ദിക്കറിയാതൊഴുകി.<br /> <br />കണ്ടലുകളേകും കരുത്തില് ബലിഷ്ഠ മായിരുന്നൊരു കായല്ക്കരയില്,<br />നിലം പൊത്തും മരങ്ങള് തന് ചില്ലകളില് നിന്നാ കിളിക്കൊഞ്ചലുകള് മായവേ <br />ശാപ വാക്കുക ളുതിര്ക്കാന് ശക്തിയി ല്ലാതെയാ അമ്മ ക്കിളികള് ചിറകൊടിഞ്ഞു വീണു.<br /> <br />തളിര്ക്കും കതിര്ക്കു ലകള്ക്കായ് വരണ്ടു ണങ്ങിയ വയലുകള് ദാഹിക്കവേ <br />നികന്ന വയലിന് നെഞ്ചിലു രുകിയൊഴുകും ലാവകള് തന് ഓളങ്ങളില്<br />കതിരുക ളോരോന്നായി കത്തി ച്ചാമ്പലായ്:<br /> <br />ജ്വലിക്കും സൂര്യ താപത്തിന് കീഴെ പ്രകൃതി കിടന്നു പുളയവേ<br />ജഡങ്ങള്ക്ക് മീതെ വട്ടമിട്ടു പറക്കും കഴുകര്ക്കു മാത്രമായിവിടം ശേഷിച്ചുവോ...<br /> <br />- <em>സാജിദ അബ്ദുല്റഹിമാന്, ഷാര്ജ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3312306829987656928?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-91211652820060225982010-02-15T13:44:00.002+04:002010-02-15T13:51:46.462+04:00ദീപ്തമീ ഹരിമുരളീരവ സ്മരണ - അബ്ദുള്ളകുട്ടി ചേറ്റുവ<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/Girish-Puthenchery-poem-epathram.jpg" alt="Girish-Puthenchery" title="Girish-Puthenchery" border="0"><br /> <br />ഭാവന തന് വാചാല വിസ്മയം<br />കൈരളി തന് സര്ഗ്ഗ വിഹായുസ്സില്<br />പ്രണയാര്ദ്ര ശോകാര്ദ്ര<br />യുഗ്മ ഗാനങ്ങളില് മലയാളി മറക്കാത്ത<br />പ്രിയ കവിയേ പ്രണാമം.<br /> <br />ഒരു ഗ്രാമ ഭംഗിയില് വളര്ന്നു നീ എങ്കിലും<br />കേരളത്തിന് സുഗന്ധമായ്<br />പാരിലാകെ സൌരഭ്യം ചൊരിഞ്ഞ <br />ഗിരീഷ്ജീ അങ്ങേക്കു പ്രണാമം.<br /> <br />കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു വീണ്ടും<br />മലയാണ്മ തന് നിറ സാന്നിധ്യങ്ങള്<br />കലാ സാഹിത്യ ചലചിത്ര രംഗങ്ങളില്<br />ക്ഷണികമീ ജീവിത യാത്ര മനുജന്<br />എല്ലാം മണ്ണോട് ചേരുമെന്നതും<br />പ്രാപഞ്ചിക സത്യമായിരിക്കെ<br /> <br />മറക്കുകില്ല മലയാളി തന് അധരങ്ങള്ക്കു<br />മൂളി പാടാന് ഒരുപാട് രാഗ പ്രപഞ്ചം തീര്ത്ത<br />പുത്തഞ്ചേരിയുടെ കവി ഭാവന<br />ഓര്മ്മയായ് നിലനില്ക്കും<br />നിന് രാഗ വൈഭവം<br />കരുത്തുറ്റ രചനയില്<br />ദീപ്തമാം നിന് ഹരിമുരളീരവം. <br /> <br />- <em>അബ്ദുള്ളകുട്ടി ചേറ്റുവ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-9121165282006022598?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-89718873148771167032010-02-02T22:48:00.001+04:002010-02-02T22:56:44.386+04:00ആത്മാരാധന - മധു കാനായി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/cochin-haneefa-obituary-epathram.jpg" alt="cochin-haneefa" title="cochin-haneefa" border="0"><br /> <br />മരണസൂതകം പോല്<br />എന്മനം വിഷാദമായി<br />മരിക്കാത്ത വേഷമാ-<br />യെന്നും,<br />ഹാസ്യ വിഹായസം.<br /> <br />നയമാം ചിരിയുടെ മുദ്ര<br />മനസ്സിലേറ്റി,<br />ദു:ഖംമമര്ത്തിപ്പിടിച്ചു<br />നീ വിട ചൊല്ലവേ.....<br /> <br />എന് കൊച്ചു മനസ്സില്<br />വരിക്കില്ല നിന്മൃത്യു-<br />ശാന്തി നേരുന്നു ഞാന്<br />ആത്മാവലംബമാം.<br /> <br />- <em>മധു കാനായി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-8971887314877116703?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-53637222801963020412010-01-20T07:00:00.002+04:002010-01-20T07:12:09.381+04:00അര്പ്പണം - മധു കാനായി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/haiti-earthquake-tragedy-epathram.jpg" alt="haiti" title="haiti" border="0"><br /> <br />(ഹെയ്ത്തിയിലെ ഭൂകമ്പം ഭൂമിയിലുള്ള ജീവ ജാലങ്ങള്ക്ക് ഏല്പ്പിച്ച വേദന നീറുന്ന മനസ്സോടെ കുറിക്കപ്പെട്ടത്)<br /> <br />ജനനി തന് വിള്ളലില്<br />ചലന മറ്റനേകര്<br />പൊലിഞ്ഞു ഹെയ്ത്തിയില്<br />നര ജീവിതം ധരക്കു നരകമായി<br />ജീവ ജാലങ്ങളെ ക്ഷണം<br />നശ്വരമാക്കിയ<br />ഭീഭത്സ ഞടുക്കമാം ഞെട്ടലോടെ!!!<br />ഉണ്ടില്ല ഞാനെന്റെ<br />ചോറുരുള ഇന്ന്<br />ബലിക്കല്ലി ന്നരികെ<br />വിദൂരത്തു നിന്നീ കൈ കൊട്ടി<br />വിളിക്കുന്നു ഞാന്<br />കരീബിയന് ബലി ക്കാക്കകളെ<br />നനുത്താറാത്ത ഈറനാം<br />മനത്തോടെ അര്പ്പിക്കുന്നു<br />ദു:ഖാശ്രു പുഷ്പങ്ങള്<br />ഹെയ്ത്തി തന് മാര്ത്തടത്തില്... <br /> <br />- <em>മധു കാനായി, ഷാര്ജ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-5363722280196302041?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-29768159519948469582010-01-17T12:59:00.003+04:002010-01-17T13:09:49.632+04:00ഗന്ധര്വന്നു ഗസല് പൂക്കള് - മധു കാനായി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/yesudas-epathram.jpg" alt="yesudas" title="yesudas" border="0"><br /> <br />ഗന്ധര്വന്നൊരു ഗസല്<br />റോസായി നല്കുന്നിന്നു<br />ഞാനാരാധനാ മനത്താലീ <br />സപ്തതി വേളയില്...<br />വാന മയൂഖമാം സ്ഫുരണം<br />പോലെ നാദമായീ സപ്ത-<br />സ്വരങ്ങള് നീ നീട്ടവേ,<br />തേജസ്വിയാം സംഗീതാ നനത്തെ<br />സ്തുതിയാല് വാഴ്ത്തുവാന്<br />ആരാധമെന്മനം നെടുവീര്<br />-പോടാസ്വാദ്യാ തിരേകത്താല്<br />കലര്ന്ന സംഗീത സ്നാനമാം<br />ശുഭ്രതയാ ണിന്നെന്റെ<br />കവിത്വ ത്തിന്ഭൂത പ്രപഞ്ചമാം<br />ആത്മാവിന് താള മേളനം<br />കാലത്തിന് കലിയില്<br />അകപ്പെടാത തമ്പുരാന്<br />കാക്കണേ ആയുസ്സു നീളുവാന്<br />എന്നുമെന് മനസ്സിന് നാളത്തില്<br />തന്ത്രികള് മുഴങ്ങീടുവാന്<br />ജനുസ്സു പാകണേ<br />ജനുവരി നാളിതു വരേണ്യമായ്<br />ആഗമിക്കണേ പുതു പുലരിയായ്<br />വാരം വാരമെന് ശ്വാസാന്ത്യം വരെ <br />നിന്നേ ശ്രവിക്കുവാന് ...<br />സരസ്വതി നിന് ജിഹ്വയില് വിളയാടണേ..!<br /> <br />- <em>മധു കാനായി, ഷാര്ജ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-2976815951994846958?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-42088070559213157442010-01-12T22:37:00.005+04:002010-01-13T08:30:22.502+04:00പുതു കവിതാ (ഉത്തരാധുനികതാ) എഴുത്തുകാര്ക്ക് കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ? - രാജു ഇരിങ്ങല്<img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left;" src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/puthukavitha-epathram.jpg" alt="puthukavitha" title="puthukavitha" border="0">(പുതുകവിത പുതുവര്ഷ പതിപ്പ് - ഒരു വിലയിരുത്തല്) എഴുത്തുകാരെല്ലാവരും വിവിധ രീതികളില് വിചിത്രമായോ അല്ലാതെയോ ചിന്തിക്കുന്നു. കാണുന്നു. കേള്ക്കുന്നു. പക്ഷികളോട് സംസാരിക്കുന്നു. വീടിനോട് സംസാരിക്കുന്നു. പൂച്ചയോട് സംസാരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്ക്ക് ഗോചര മാവാത്തത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ കവിക്ക് പിടിച്ചെടുക്കാന് സാധിക്കുന്നു. കവിത ഇന്നത്തെ യായാലും ഇന്നലത്തെ യായാലും ദര്ശന മണ്ഡലത്തെ സാംസ്കാരിക അനുഭവ യാഥാര്ത്ഥ്യത്തെ സാക്ഷാ ത്കരിക്കാന് കഴിയുമ്പോഴാണ് ഉത്തമമായ കവിത യുണ്ടാകുന്നത്.<br /> <br /><a target="_blank" href="http://puthukavitha.blogspot.com/"><u>പുതുകവിത</u></a> യിലെ പുതു വര്ഷ കവിതകള് അത്രയൊന്നും പ്രതീക്ഷ നല്കാതെ രണ്ടായിരത്തി പത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറുമ്പോള് അപ്രതീക്ഷിതവും പുതുമയും നല്കേ ണ്ടുന്നതിനു പകരം ഒരു നിഴലു പോലുമാവാന് കവിത കള്ക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല. ആശയ ദാരിദ്ര്യമോ, സ്വയം വാര്ത്തെ ടുക്കുന്നതിലെ പരാജയമോ, സമൂഹത്തെ നോക്കി കാണുന്ന തിനായുള്ള കണ്ണ് നഷടപ്പെട്ടതു കൊണ്ടോ... മറ്റ് കാരണങ്ങള് കൊണ്ടോ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകളെ വായിക്കേണ്ടി വരുന്നു. കേള്വി നഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകളെ കേള്ക്കേണ്ടി വരുന്നു. മുഖം നഷ്ടപ്പെട്ട വരികളെ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഇതൊരു ഗതികേടു തന്നെയാണ്. വ്യവസ്ഥയുടെ മൂല്യങ്ങളെ പ്രതിരോധി ക്കാനോ തിരുത്താനോ പുതു കവിതയിലെ ഒരു കവിതയിലും ആയുധം കണ്ടെത്താന് കഴിയുന്നില്ല.<br /> <br />അപരിചിത വുമായ ഓരോ ഇടവും കവിതയുടെ ഇടമായി മാറുന്ന അവസ്ഥയാണ് എസ്. ജോസഫിന്റേത്. കവിതായായ് തീരാന് ആഗ്രഹി ക്കാത്തതൊന്നും ജീവിതത്തിലില്ല, അല്ലെങ്കില് ജീവിതം തന്നെ കവിത യാണെന്ന് ജോസഫിന്റെ പല കവിതകളും നമ്മെ ഓര്മ്മ പ്പെടുത്തിക്കൊ ണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എസ്. ജോസഫിന്റെ കാവ്യ ഭാഷാ സൌന്ദര്യത്തില് വായനക്കാരന്, പ്രത്യേകിച്ച് പുതു കവിതാ വായനക്കാരന് വീണു പോകുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. വിവിധ മാനങ്ങളോ ടെയാണ് ജോസഫ് കാവ്യത്തെ ബിംബ വല്ക്കരിക്കുന്നത്. അത്തരം ബിംബങ്ങള് വായന ക്കാരിലേക്ക് നിരവധി മുഹൂര്ത്തങ്ങളും വേദനകളും സമ്മാനിക്കു മെങ്കിലും സാമാന്യമായ് പറഞ്ഞാല് പുതിയ കാലത്തിലെ എഴുത്തുകാരുടെ നിസ്സാരത കവിതയില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. ജോസഫിന്റെ “ഭയം എന്ന പെണ്കുട്ടി”, “വിളക്ക്”, തുടങ്ങിയവ വിവിധ മാനങ്ങളും അര്ത്ഥ തലങ്ങളും പഠന സാധ്യത കളുമുള്ള കവിതയാണ്.<br /> <br />പുതു കവിതയിലെ ‘ഊര്’ നാളെയെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു സ്വപ്നമാകാന് പോലും കഴിയുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ പരിതസ്ഥിതികള് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന കവിതകള് എഴുതിയ ജോസഫിന് “വീടുകള് ഇരുട്ടു മാറ്റി വെളിച്ചമുടുക്കുന്നു“ എന്നും, “മിണ്ടായ്ക വെടിഞ്ഞ് മരങ്ങള് ചിലയ്ക്കുന്നു” എന്നും എഴുതി വയ്ക്കുമ്പോള് ഒരു കാറ്റിന്റെ ഒച്ചയോ, ചെറു കമ്പനങ്ങളുടെ ശക്തിയോ ഉണ്ടാവുന്നില്ല. മാത്രവുമല്ല, വാക്കുകളുടെ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നതില് പോലും ജോസഫ് പരാജയപ്പെടുന്നു ഈ കവിതയില്. “തിരുട്ടു ഗ്രാമത്തെ” ഓര്മ്മ പ്പെടുത്തുന്ന കവിത ബാക്കി വയ്ക്കുന്നത് വിരസ ജീവിത ത്തിന്റെ നേര്ക്കാഴ്ചകള് മാത്രം.<br /> <br />“സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നു ഭൂമി” എന്ന പരസ്യ വാചകത്തെ വെല്ലാന് പോലും ജോസഫിന് കഴിയാതെ വരുന്നതെന്തു കൊണ്ടെന്ന് വായനക്കാരന് അതിശയിക്കുക തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്.<br /> <br />അമ്പിളി അന്ന മര്ക്കോസ് - പാഠ പുസ്തകത്തില് പ്രവാസ കവിതയ്ക്ക് ശ്രമിക്കുന്നു. എഴുത്തില് ചില ശ്രമങ്ങള് നടത്തിയെങ്കിലും<br /> <br /><em>“പതിവു പച്ചയ്ക്കു മീതെ രണ്ടിളം പച്ച, ഒരുണ്ണിത്തണ്ട്.<br />പിന്നെ ഞാനതിലേ മുള്ളൂ എന്നായി<br />വാ നിറഞ്ഞാലവിടയേ തുപ്പൂന്നായി”</em><br /> <br />എന്നെഴുതി വരുമ്പോള് എഴുത്തിലെ കനം കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വെറുമൊരു പ്രവാസ കവിത, നൊസ്റ്റാള്ജിക് ഫീല് മാത്രമായി ഒതുങ്ങി പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. അമ്പിളി അന്ന ജോസിന്റെ മറ്റ് കവിതകള് ഒന്നും ഞാന് മുമ്പ് വായിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു പക്ഷെ നല്ല കവിത എഴുതിയിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും ചിന്തകളെ തീ പിടിപ്പിക്കാന് പാഠ പുസ്തകത്തിന് കഴിയുന്നേ ഇല്ല.<br /> <br />സാദിര് തലപ്പുഴയും വേറിട്ടൊരു കാഴ്ച്ചയും വായനക്കാരന് നല്കുന്നില്ല. നാഗരികതയുടെ കടന്നു കയറ്റത്തി നിടയില് മനുഷ്യനു നഷ്ടമാകുന്നവയെ കുറിച്ചുളള ആകുലതകളോ വിചാരങ്ങളോ, ഒന്നും നല്കപ്പെടാതെ<br /> <br /><em>“പെങ്ങളെക്കെട്ടിയോന്<br />നാടു നീളെ പെണ്ണു കെട്ടി”</em><br /> <br />എന്ന ഈണത്തില് “ട്ട” പിടിച്ച് കവിതയെ നശിപ്പിച്ചു. സാദിര് ഒന്നൂടെ ഈ കവിതയില് അടയിരു ന്നുവെങ്കില് കവിത പുതിയ മാനവും പുതിയ ആകാശവും നല്കിയേനേ.<br /> <br /><em>“രണ്ടറ്റവും ചുരുട്ടിക്കെട്ടിയ<br />ഒരു വലിയ<br />എക്ലയര് മിഠായി പോലെ<br />പെങ്ങള് കിടന്നു.”</em><br /> <br />എന്ന് സാദിര് പറയുമ്പോള് ടി. പി. അനില് കുമാര് എന്ന കവിയുടെ പഴയ ഒരു കവിത ഉണക്കമരങ്ങള് പോലും എണ്ണ കിനിഞ്ഞ് മലര്ന്നു കിടക്കും” ഇങ്ങനെ പെണ്ണ് മലര്ന്ന് കിടക്കുമ്പോള് ഉള്കൊള്ളാ നാവാത്ത പുരുഷ ചിന്തയുടെ അലോസരങ്ങള് കവിതയില് നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. പെണ്ണ് മലര്ന്ന് കിടക്കേ ണ്ടവളാണെന്നും, ഏറ്റെടുക്കേ ണ്ടവളാണെന്നും ബോധ്യപ്പെടുത്താന് കവിതയിലെ കവി ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന് പറയാം. എങ്ങിനെ യൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും പെങ്ങള് എന്ന കവിത പുഴ വറ്റി ആകാശവും പരല് മീനും പെരുമീനും ചത്തു മലച്ചതു പോലെ ചത്തു മലച്ചു തന്നെ കിടക്കുന്നു. എക്ലര് മിഠായിയുടെ കൊഴുപ്പില്ലാതെ.<br /> <br />ക്രമേണ കൂടിക്കൂടി വരുന്ന പ്രകാശ രശ്മികളെ പോലെ, രാവിലെയില് നിന്ന് ഉച്ചയിലേക്ക് കടക്കുന്ന വൈകുന്നേര ത്തേക്ക് കടക്കുന്ന പ്രകാശത്തെ പോലെ, ക്രമേണ കൂടിക്കൂടി വരുന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യ ബോധത്തിന്റെതായ ഒരു ചിന്തയാണ് കവിതയുടെ ചരിത്രത്തില് പ്രവര്ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പുറമേ, പലതിലേക്കും ശ്രദ്ധ പോയാലും കാലം കഴിയുന്തോറും കവിതയുടെ ഉള്ളിലെ തലം വലുതായി ക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇന്ന് കവി നുണ പറയുന്നില്ലെന്ന് പലപ്പോഴായും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇന്നത്തെ കവി കൂടുതലും നുണകളാണ് പറയുന്നത്. നുണകള് ആവര്ത്തിച്ചു കൊണ്ടേ യിരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ്.<br /> <br />അതി ലാഘവത്വ ത്തിന്റേയും “ഓ ഇങ്ങനെയൊക്കെ മതി” എന്ന രീതിയിലേക്കും നാം വീണു പോയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് പുതു കവികളുടെ നിലപാടുകള്.<br /> <br />സാംസ്കാരികമായ ഒരു പ്രതിരോധമോ, മുന്നേറ്റമോ കാണിക്കുവാന് പുതു കവികള്ക്ക് സാധിക്കുന്നില്ലെന്ന് തന്നെ പറയേണ്ടി വരുന്നു. സമൂഹത്തില് തലങ്ങും വിലങ്ങും ഉള്ള പ്രശ്നങ്ങളുടെയും, അക്രമങ്ങളുടെയും, വിരസതയുടേയും, വിലാപത്തിന്റെയും കാലത്തിലേക്ക് കണ്ണടച്ച് പിടിക്കുകയും, മുഖവും, കണ്ണും, നഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകളെ താലോലിക്കേണ്ടിയും വരുന്നു വായനക്കാര്ക്ക്. തന്നിലേക്ക് കേന്ദ്രീകൃതമാവുന്ന കവിതകള് ബഹു കേന്ദ്രീകൃത മാണെന്ന് പറയുക അസാധ്യം തന്നെ. പുതു കവിതയുടെ പൊതു സ്വഭാവം അളക്കാന് പറ്റാതെ വരുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ബഹു കേന്ദ്രീകൃതമായ മനുഷ്യാവസ്ഥകള് കൊണ്ട് മാത്രമാവണം. അല്ലാതെ പ്രശ്നങ്ങളെയോ പ്രശ്ന രാഹിത്യത്തെ കുറിച്ചുള്ളതല്ലെന്ന് തന്നെ എന്റെ പക്ഷം.<br /> <br />സ്വയം നോക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയാണ് മനുഷ്യന് എന്ന് അബുദുള് സലാം പറയുന്നു.<br /> <br /><em>"ഞാനിന്നലെക്കണ്ടു<br />മലര്ന്നു പറക്കുന്ന പക്ഷിയെ“</em><br /> <br />കമിഴ്ന്ന് പറക്കേണ്ടുന്ന ഞാന് മലര്ന്നാണ് പറക്കുന്നത്. എന്തിനാണ് ഇത്തരം സാഹസം കാണിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചാല് അബുദുള് സലാമിന് ഉത്തരമുണ്ട് .<br /> <br /><em>“ആ പഴയ കണ്ണ്<br />ഗോധ്ര പോലെ നീറുന്നുണ്ട്“</em><br /> <br />അമ്മയുടെ കണ്ണ് നീറുന്നതു കൊണ്ട് എങ്ങിനെയെങ്കിലും കുട്ടിക്കരണം മറിഞ്ഞാലും പറന്നേ പറ്റൂ, കൊത്തിയെടുത്തേ പറ്റൂ ചുള്ളിക്കമ്പുകള്, ആസുര ലോകത്തിന്റെ ചുവന്ന കണ്ണുകളെ ഭയന്ന് ജീവിക്കുവാന് ഒരു കൂടെങ്കിലും ചമച്ചേ മതിയാകൂ. കവിതയില് ഉറഞ്ഞു കട്ടിയായ് പോകുന്ന നിശ്ശബ്ദതയാണ് കുടിയേറിയിരിക്കുന്നത്. ചത്ത കണ്ണുകളെയാണ് വായനക്കാര് കൊത്തി പ്പറിക്കാന് വിട്ടു കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. വളരെ നല്ല കവിതകള് എഴുതി വിസ്മയിപ്പിച്ച അബുദുള് സലാമിന് പുതിയ കവിതയുടെ കണ്ണുകള് നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയോ...<br /> <br />എസ്. കലേഷിന്റെ “ജനുവരി” എന്താ ഇങ്ങനെ എന്നൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല. കാരണം കലേഷിന് കവിത യെഴുതാനറിയാം പക്ഷെ ജനുവരി വായനക്കാരനെ തീരെ വായിക്കാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നില്ല.<br /> <br />എം. ആര്. വിബിന് - ബസ് വെറും വാഹനമല്ല എന്ന കവിതയിലെ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളും സാമാന്യ നിലവാരം പുലര്ത്തി.<br /> <br />“ഞങ്ങള് നരക യാത്രികര്” എന്ന വാക്ക് ചുള്ളിക്കാടിനെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു. സ്വര്ഗ്ഗം, ജീവന് തുടങ്ങി ഗോചര മല്ലാത്തതൊക്കെ വിബിന് കാണുകയും പറഞ്ഞു തരികയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.<br /> <br />പുതിയ കവിതയുടെ മുഖം ഉമ്പാച്ചി യുടെതുമാകുന്നു എന്ന് പറയാം. വിഷയ വൈവിധ്യത്തിലും അവതരണത്തിലും ഉമ്പാച്ചിയുടെ റഹ്മാനിയ എച്ച്. എസ്. മികച്ചു നില്ക്കുന്നു. പ്രവര്ത്തികളെ ഒരേ ബിന്ദുവില് നിര്ത്തി ഒറ്റ വെട്ട് വെട്ടുമ്പോഴുണ്ടായി തെറിക്കുന്ന ഒരു സുഖമാണ് കവിതയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. കവിത ഒരിന്ദ്രിയത്തിന്റെ കലയല്ലാത്തതു കൊണ്ട്, പൂരണ ധര്മ്മം അനുവാച കനിലേയ്ക്ക് അതി ശക്തമായി തന്നെ സംക്രമിക്ക പ്പെടുന്നതാണ്.<br /> <br /><em>“അതു കൊണ്ട്<br />ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വീടേതാണ്?<br />വീടിന്റെ മുറ്റം പെങ്ങന്മാര്<br />അടിച്ചു വാരുന്നു<br />കോലായ അമ്മമാര് തുടക്കുന്നു<br />വണ്ണാമ്പല നിങ്ങള് തട്ടുന്നു<br />നമ്മുടെ വലിയ വീടാണ് സ്കൂള്<br />അതാരു വൃത്തിയാക്കും?”</em><br /> <br />ഉമ്പാച്ചിയുടെ ചോദ്യം ഇന്നത്തെ കാലത്തെ തികച്ചും പ്രസക്തമായ ഒന്നാണ്. സ്കൂളുകള് അറിവു പകര്ന്നു തരികയും തെളിമയുടെ പര്യായവുമായ ഒരു കാലത്തു നിന്ന് മാറി സ്കൂളുകള് “ചീത്തയുടെ”, “കാട്ട” ങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായി തീര്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോള് പിന്നെ സ്കൂളുകള് വൃത്തിയാക്കുക തന്നെ വേണം. ചോദ്യം ഒന്നേ ഉള്ളൂ “പൂച്ചയ്ക്ക് ആര് മണികെട്ടും”? സ്കൂള് ആര് വൃത്തിയാക്കും”?<br /> <br /><em>“എല്ലാ സ്കൂളുകളിലേയും പോലെ<br />ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലും<br />ടി. സി. യിലെഴുതിയ മാതിരി<br />ഹിന്ദു മതവും<br />ഇസ്ലാം മതവുമുണ്ടാ യിരുന്നില്ല”</em><br /> <br />ഉമ്പാച്ചിക്ക് പറയാനു ണ്ടായിരുന്നത് ഈ വരികള് മാത്രമായിരിക്കണം. എന്നിട്ടും കവിത LP, UP, HS ല് ഒക്കെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു പുതു കവിതയുടെ സൌന്ദര്യം ഈ കവിതയി ലുണ്ടെങ്കിലും പഴയ വീഞ്ഞ് പുതു കുപ്പിയില് എന്നേ ഉള്ളൂ. എങ്കിലും തമ്മില് ഭേദം തൊമ്മന്... ഈ ലക്കം പുതുകവിതയിലേ ഭേദപ്പെട്ട കവിതകലില് ഒന്നാണ് ഉമ്പാച്ചിയുടെ റഹ്മാനിയ എച്ച്. എസ്.<br /> <br />സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കവിതകളെ പറ്റി പ്രശസ്ത കവി ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്.<br /> <br />“വിനീതമാണ് സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ഭാഷ. അതിലാവിഷ്ക രിക്കപ്പെടുന്ന ജീവിതം പോലെ നാട്യങ്ങളി ല്ലാത്തത്. ഗ്രാമീണ ദേവാലയത്തിനു മുമ്പില് നിന്ദിതരും പീഡിതരുമായ മനുഷ്യര് കത്തിച്ചു വെച്ച വില കുറഞ്ഞ മെഴുകുതിരികള് പോലെ വിനീതമായ വെളിച്ചം പരത്തി ക്കൊണ്ട് എരിയുന്ന വാക്കുകള്”.<br /> <br />മുറിവ് എന്ന കവിതയിലും നമ്മള് കാണുന്നത് ഭാഷയുടെ വിനീതത്വം തന്നെയാണ്.<br /> <br /><em>“ഭൂമി രണ്ടായി പിളരും<br />ഒരു ദിക്കില് നീയും<br />മറു ദിക്കില് ഞാനുമാകും”</em><br /> <br />ജീവിതത്തെ തര്യപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ചകളെ കവിതയുടെ വര്ത്തമാന കാല സൌന്ദര്യ ത്തിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നു സെബാസ്ത്യന്. മുറിവ് എന്ന കവിതയിലും അതു പോലെ സെബാസ്റ്റ്യന്റെ മറ്റ് കവിതകളും. കവിത വെളിച്ചപ്പെടുന്ന രീതിയും അതിന്റെ അന്തസ്സത്തയും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യ ത്തിലാണ് സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കവിത വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്.<br /> <br />അതതു കാലത്തിന്റെ ഇടപെടലുകള് ഈ പാരസ്പര്യത്തെ കൂടുതല് സവിശേഷമാക്കുന്നു. നേരിന്റെ സൂക്ഷ്മതകളെ, മായ്ച്ചു കളയാതെ സങ്കീര്ണ്ണതകളെ അഭിമുഖീകരിക്കുക എന്ന പ്രതിസന്ധി എല്ലാ നല്ല കവിതയും നേരിടുന്നു. തന്റെ ഭാഷയെ ആഖ്യാനാ ത്മകമായ ഗദ്യ ഘടനയിലേക്ക്, പുതിയ കവിതയുടെ രൂപപരമായ വസ്തു നിഷ്ഠതയിലേക്ക്, അനാഡംബ രതയിലേക്ക് വിളക്കി തീര്ക്കാന് കവിക്കു സാധിച്ചു. രൂപ പരമായ ശാഠ്യ ക്കുറവ്, അയവുകള് എന്നീ പ്രത്യേകതകള് സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കവിതയെ പുതിയ കവിതകളുടെ ഗണത്തില് തന്നെ കണ്ണി ചേര്ക്കുന്നു.<br /> <br /><em>“നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്താല്<br />ഒരു വടം നിന്നിലേക്കെറിയും<br />അതില് കുടുങ്ങാതെ<br />ഒരമ്പായ് മാറി നീ<br />എന്നില് വന്നു തറക്കും<br />പിളര്ന്ന ഭൂമി<br />നിമിഷമാത്രയില്<br />ഒന്നാകും.”</em><br /> <br />സ്നേഹത്തിന്റെ അപാരമായ സാധ്യതകളെ പിളര്ന്ന ഭൂമിയെ ഒന്നിപ്പിക്കുമെന്ന് സെബാസ്റ്റ്യന് ഓര്മ്മപ്പെടുത്തുന്നു. നിന്നിലേക്ക് ഒരു വടമെറി ഞ്ഞുറപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള് ഒരമ്പായ് മാറി നീ എന്നില് വന്ന് തറക്കുന്ന മലയാള കവിതയുടെ സൌന്ദര്യ ശാസ്ത്രം അഭിനന്ദനീയം തന്നെ.<br /> <br />കവിത ഒരു പൂ വിരിയു മ്പോലെയാണ്, ചക്ക വീഴു മ്പോലെയാണ്, മുയല് ചാകു മ്പോലെയാണ് എന്നൊക്കെ നമ്മള് പറഞ്ഞ് കേട്ട് പഠിച്ചത്. എന്നാല് മനോജ് കുറൂര് കവിതയ്ക്ക് വഴി നോക്കി വരാന്ത യിലിരുന്നത് ഉച്ച കഴിഞ്ഞാണ്. പ്രകൃതിയെ, പരിസരത്തെ വീക്ഷിക്കു ന്നവനാണ് കവി. അതു കൊണ്ട് തന്നെ പുളി മരക്കൊമ്പിലും റബ്ബര് മരങ്ങളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസ ങ്ങളിലും ചിരട്ടയിലും ഒക്കെ കവിയുടെ കണ്ണുകള് കവിതയ്ക്കായ് തിരയുന്നു.<br /> <br />“ഒരു കവിത പ്ലീസ് , ഒരു കവിത പ്ലീസ് എന്ന യാചനയോടെ” പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല.<br /> <br /><em>“പച്ചയുടുപ്പും<br />ചുവന്ന റിബ്ബണുമായി<br />വാടാ മല്ലികള്ക്കിടയില് നിന്ന<br />പാവാടക്കാരിയെ<br />അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്.<br />ചെടികള് വകഞ്ഞൊതുക്കാന്<br />കൈകള് വിടര്ത്തി നില്ക്കുമ്പോള്<br />പൂമ്പാറ്റേന്നു വിളിച്ചാല്<br />അവള് പാറി വരുമല്ലോ.”</em><br /> <br />ഇത്രയും കാഴ്ചകള് കവിയിലെ കാമുകനെ അല്ല കവിയിലെ ക്രൂരനെ, പിമ്പിനെ ഉണര്ത്തി. കാറ്റിനെ സ്വതന്ത്രയാവാന് കവി അനുവദിക്കുന്നു (അതു വരെ കവിയുടെ മൌനം കാറ്റിനെ അടക്കി നിര്ത്തിയിരിക്കുന്നു; കവിയുടെ ചിന്തയാകുന്ന കാറ്റ്). പിന്നെ കഥ പൈങ്കിളി പോലെ. കുഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ വസ്ത്രം കാറ്റ് സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നു. മുല്ല മുറ്റത്തോളം വളരുന്നു.<br /> <br />ഇത്രയുമാണ് ഇന്നത്തെ കവിയുടെ മുതല്കൂട്ടെന്ന് മനോജ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് കവിയുടെ മാത്രമല്ല വാര്ത്തകള് എഴുതി, പടച്ചുണ്ടാക്കുന്ന വാര്ത്താ വായനക്കാരന്റേയും മനസ്സും ശരീരവും ഇത്തരം പിമ്പുകളുടെ നോട്ടങ്ങളാല് സമൂഹത്തെ അശ്ലീലം ഉടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.<br /> <br />പുതു കവിതയുടെ ഇത്തരം വാര്ഷിക പ്പതിപ്പുകളും കവിത ഇടപെടലുകളും മലയാള കാവ്യ ശാഖയ്ക്കും വായനക്കാര്ക്കും നവ്യാനുഭൂതി തന്നെ നല്കുന്നു. അണിയറ പ്രവര്ത്തകനായ നാസര് കൂടാളിയുടെ ശ്രമങ്ങളെ എടുത്ത് പറയേണ്ടത് തന്നെ. സമകാലിക യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങള് ഉള്കൊള്ളുന്ന പുതു കവികളേയും കവിതകളേയും പരിചയപ്പെടുത്താന് പുതു കവിത പ്രസ്ഥാനത്തിന് സാധിക്കുമാറാകട്ടേ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.<br /> <br /><img alt="raju-iringal" title="raju-iringal" src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/raju-iringal-epathram.jpg" border="1"><br /> <br />- <em>രാജു ഇരിങ്ങല്</em><br /> <br /><hr size="1" color="#CCCCCC"><br />നോട്ട്:- മുകളില് എഴുതിയിരിക്കുന്ന വാക്കുകളില്, വാചകങ്ങളില് ഒരു കവിയെയും വ്യക്തിപരമായി അപകീര്ത്തി പ്പെടുത്താനോ മോശമാക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. അങ്ങിനെ ധരിക്കുകയുമരുത്. വായിച്ച കവിതകളെ എന്റെതായ പരിമിതി കള്ക്കുള്ളില് നിന്ന് എഴുതുവാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. ആര്ക്കെങ്കിലും വേദന തോന്നിയെങ്കില് സദയം പൊറുക്കുക.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-4208807055921315744?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-78509416617107518102010-01-11T00:13:00.001+04:002010-01-11T00:15:45.639+04:00ജീമെയില് ജാലകം - മധു കാനായി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/gmail-jalakam-epathram.jpg" alt="gmail-jalakam" title="gmail-jalakam" border="0"><br /> <br />എത്ര സുന്ദര ദൃശ്യം<br />നേത്രൈക ഹേരമാം<br />സ്വാന്ത സന്ദേശം<br />ജീവത്സാ നന്ദമാം<br /> <br />ഇന്നെന്റെ ജീമൈല് ജാലകം<br />നോക്കവേ,<br /> <br />ഹൃത്തില് തുളച്ചു സുഹൃത്തിന്റെ സമ്മാന<br />ഭാവ മുകുളമായു തകുന്ന ജീവല് പ്രകൃതി ചിത്രം!<br /> <br />അന്നു ഞാന് ചൂണ്ടിയ വിരല് തുമ്പാല്,<br />ഇന്നു ഹേതു വീചക്ഷു ക്കള്ക്കിമ്പമായി<br />പതിയുന്നൂ ഹൃത്തിലീ തന്ത്രികള് നാദമായി<br />ജീവന് ജീവനില് പൂക്കുന്ന<br />രംഗ ഭാഗ്യ ദര്ശനം തന്നൊരു സന്ദേശം<br />മനതാരിന് ലതകളില് മൊട്ടിട്ടു വിരിയിച്ച <br />ശബ്ദ വര്ണ്ണ പ്രഭാതമാണീ കവിത.<br /> <br />- <em>മധു കാനായി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-7850941661710751810?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-83482220236388462212010-01-02T09:00:00.001+04:002010-01-02T09:02:44.039+04:00മഴ മേഘങ്ങള് - അബ്ദുള്ളകുട്ടി ചേറ്റുവ<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/rain-clouds-epathram.jpg" alt="മഴ മേഘങ്ങള്" title="മഴ മേഘങ്ങള്" border="0"><br /> <br />മഴ ഒരു ഓര്മ്മ പ്പെടുത്തലാണ്<br />ഇന്നലെ യുടെ നഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ച്,<br />ഇന്നിന്റെ വ്യാകുലതകളെ കുറിച്ചും,<br />പ്രണയത്തില് മഴ സുഗന്ധമാണ് ,<br />വിരഹത്തില് മഴ കണ്ണീരാണ്,<br /> <br />സൈകത ഭൂവിലും മഴ മേഘങ്ങള്<br />തൂകും തേന് തുള്ളിയില്<br />കഴുകും മനസ്സിന് പൊടി പടലങ്ങള്<br />ശുദ്ധമാക്കും നാളെയുടെ ചിന്തകളെ<br />മഴ ഓര്ക്കും തോറും പിടി കിട്ടാത്ത<br />സമസ്യയായി തീരുന്നു <br />ചില സൌഹൃദം തകര്ന്നതും<br />മറ്റു ചിലത് കൂടി ചേര്ന്നതും<br />ഇന്നലെയുടെ വര്ഷത്തി ലായിരുന്നു പോലും<br /> <br />- <em>അബ്ദുള്ളകുട്ടി ചേറ്റുവ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-8348222023638846221?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-28771887917585705062009-12-31T09:10:00.002+04:002010-01-02T09:20:06.459+04:00അര്പ്പിതം - സോമന് കരിവെള്ളുര്<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/poetry-memoirs-epathram.jpg" alt="അര്പ്പിതം" title="അര്പ്പിതം" border="0"><br /> <br />മാതള ത്തോപ്പില് വിരിഞ്ഞോരു പൂവായി<br />മാധവി കുട്ടിയായി ജന്മ മെടുത്തവള്<br />മാലോകര് തന്നുള്ളില് കുളിര്<br />മഴ പെയ്യിച്ച കാര്മേഘ വര്ണ്ണം പോലിവള്<br /> <br />മാനുഷര് തന്നകതാരു വായിച്ച<br />മാനസ്സേശന്റെ പുത്രി പോലിവള്<br />അക്ഷരങ്ങളാല് നൈപ്പായസം വെച്ചവള്<br />അഗ്നി പോലുള്ളില് പ്രണയം വിരിയിച്ചവള്<br /> <br />ഓര്മ്മ തന് ചെപ്പില് ചികഞ്ഞെ ടുക്കാനൊരു<br />നീര്മാതളം പുഷ്ക്കല മാക്കിയോള്<br />അകതാരി ലൊരുപിടി ദു:ഖമൊളിപ്പിച്ചു<br />അജ്ഞാത വാസത്തിനായ് പോയവള്<br /> <br />നിന് പേന തുമ്പില് വിരിഞ്ഞവ യൊക്കെയും<br />നിന്നെ പോല് സുഗന്ധം പരത്തുക യാണിന്നു<br />ഇല്ലില്ല നിന്നോ ടുപമിക്കാ നിന്നില്ല<br />ഈ ഭൂവില് നിന്നെ പ്പോല് മറ്റൊരുവള്<br /> <br />നിന് ശവമാടത്തി ലര്പ്പിക്ക യാണിന്നു ഞാന്<br />സ്നേഹാക്ഷരം കൊണ്ടു കോര്ത്തയീ ഹാരങ്ങള് ...<br /> <br />- <em>സോമന് കരിവെള്ളുര്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-2877188791758570506?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-36534396863719926042009-12-26T17:40:00.003+04:002009-12-26T17:56:21.686+04:00പിന്നെ - പ്രകാശ് ഇ. ടി.<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/pinne-epathram.jpg" alt="പിന്നെ" title="പിന്നെ" border="0"><br /> <br />പിന്നെ കാണാമെന്നു പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞവരെയാരെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല<br />പിന്നെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് മറഞ്ഞവരെയാരെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല<br />പിന്നെ എഴുതാമെന്ന് ഉറപ്പ് പറഞ്ഞവരും പിന്നെ എഴുതിയില്ല<br />പിന്നെ വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയവരും പിന്നെ വിളിച്ചില്ല<br />എന്നിട്ടും “പിന്നെ” എന്ന വാക്കിനെ നമ്മള് വെറുത്തില്ല<br />പിന്നെയൊരു കാലത്ത് തോളില് കയ്യിട്ട് നടക്കാന് ഈ ചങ്ങാതിയേ കാണൂ...<br /> <br />- <em>പ്രകാശ് ഇ. ടി.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3653439686371992604?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-23404627460612838742009-12-24T14:41:00.000+04:002009-12-26T17:40:25.867+04:00ഒരു ക്രിസ്തുമസ് കൂടി - സൈനുദ്ദീന് ഖുറൈഷി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/old-age-home-epathram.jpg" alt="വൃദ്ധസദനം" title="വൃദ്ധസദനം" border="0"><br /> <br />വൃദ്ധ സദനത്തിന്<br />വെളിച്ചമുള്ള വഴികളിലും<br />കണ്ണുകളിലെ ഇരുട്ട്<br />തിരുമ്മിയകറ്റുന്നു<br />നിരാലംബ കരങ്ങള്!<br /> <br />വെളിച്ചമേകുന്ന<br />നിറമുള്ള നക്ഷത്രം<br />കാല്വരിയിലെ<br />കുരിശ് ഭയക്കുന്നു.<br />ഒരു തടി നെടുകെ<br />ഒരു തടി കുറുകെ<br />തടിയോട് തടി ചേര്ക്കാന്<br />മുപ്പിരിക്കയറിന്റെ ദയ..!<br />മരത്തില് തറച്ച<br />മനുഷ്യന്റെ നെഞ്ചില്<br />തുരുമ്പെടുത്ത കാരിരുമ്പ്..!<br /> <br />വൃദ്ധ സദനത്തില്<br />നിഷ്കളങ്കരാം അഭയമാര്<br />വിളമ്പിയൊരു കോരി ചോറുമായ്<br />ക്രിസ്തുമസ് സ്വപ്നം...!!<br />യേശു വചനങ്ങള്<br />കുത്തി നിറച്ച പൊതികളുമായ്<br />മക്കളെത്തും വരെ<br />വൃഥാ കാത്തിരിക്കട്ടെയീ-<br />നിശ്വാസ രാഗങ്ങള്<br />സാധകം ചെയ്യുന്ന<br />വൃദ്ധ സദനമെന്ന<br />അഴികളില്ലാത്ത ജയിലുകളില്...<br /> <br />- <em>സൈനുദ്ദീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-2340462746061283874?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-35256059665530620842009-11-26T12:05:00.002+04:002009-11-26T14:33:23.711+04:00ഇത് മരുഭൂമിയാണ് ..!! - സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/man-in-desert-epathram.jpg" alt="man-in-desert" title="man-in-desert" border="0"><br /> <br />ഇത് മരു ഭൂമിയാണ്.<br />ഫല ഭൂയിഷ്ടമായ മരു ഭൂമി..!!<br />ഭൂഗര്ഭ ങ്ങളില് തിളയ്ക്കും<br />ഇന്ധന വിത്തുകള് മുളച്ച്<br />അംബര ചുംബികളാം<br />കൃശ സ്തൂപങ്ങള് വളരും<br />വളക്കൂറുള്ള മരു ഭൂമി..!!<br /> <br />സൈകത നടുവില്<br />മണല്കാറ്റ് തിന്ന<br />ഖാഫില കളിലെ മനുഷ്യരും<br />സമതല ങ്ങളിലാണ്ടു പോയ<br />മരു ക്കപ്പലുകളും<br />പരിവൃത്തി കളില് തീര്ത്ത<br />ഒറ്റ മരങ്ങള് വെയില് കായും<br />ഉര്വ്വരമാം മരു ഭൂമി..!!<br /> <br />മുന്പേ ഗമിച്ചവര്<br />ജപിച്ചു തുപ്പിയ മന്ത്രങ്ങളില്<br />അധീനരാം ജിന്നുകളാല്<br />മണ്ണിനടിയിലെ നിധി കുംഭങ്ങള്<br />തിരഞ്ഞ് തിരഞ്ഞ്<br />മണ്ണ് മൂടിയവ രുടെയും<br />കുടങ്ങള് കുഴിച്ചെടുത്ത്<br />മകുടങ്ങള് ചൂടിയ വരുടെയും<br />വളക്കൂറുള്ള മരു ഭൂമി.!!<br /> <br />നിലാവ് പെയ്ത് തിളങ്ങും<br />ഗന്ധക ത്തരികളും<br />പശ്ചിമ സീമകളി ലാകാശ-<br />ച്ചരുവി കളില ടര്ന്നു വീഴും<br />മണ്ണി നസ്പര്ശമാ മുല്ക്കകളും,<br />കിനാവായ് കണ്ട് കൊതിച്ച്<br />കടല് നീന്തി യവരുടെ തേങ്ങലും,<br />കണ്ണീരു, മവര്ക്കു പിറകെ<br />അശരീരിയാം പ്രാര്ത്ഥനകളും<br />പിടഞ്ഞൊ ടുങ്ങിയ, സ്വപ്നങ്ങള്<br />പിന്നെയും പൂക്കുന്ന<br />വളക്കൂറുള്ള മരു ഭൂമി!! <br /> <br />- <em>സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3525605966553062084?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-49094798342959199822009-11-16T20:48:00.001+04:002009-11-16T20:51:45.550+04:00Prisoner of self - V I Mohd. SageerA strand of your hair<br />Out of your hijab<br />Is fluttering in the wind<br />And you seemed not to care<br /> <br />A sinner you are !<br />They cried out<br />For you have revealed<br />Your beauty to us<br /> <br />The last penny you paid<br />For the yards of clothing<br />Was not enough to shield<br />A few strands of your identity<br /> <br />Therein you sat on bare sands<br />And wrote down with your forefinger<br />"I haven't not eaten for days<br />Today I shall beg for money <br /> <br />So that I could buy a piece<br />Of garb to knit together<br />And hide my strand of hair<br />Not to provoke you.”<br /> <br />- <em>V. I. Mohd. Sageer</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-4909479834295919982?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-34998166868667150502009-10-30T14:41:00.002+04:002009-10-30T15:11:58.230+04:00കാബൂളില് നിന്ന് ഖേദപൂര്വ്വം - സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/us-soldier-crying.jpg" alt="us-soldier" title="us-soldier" border="0"><br /> <br />ഹോ... പ്രിയതമേ...<br />ഫ്ളോറിഡയുടെ വസന്തമുറങ്ങും<br />വഴിയോ രങ്ങളില്,<br />നമ്മുടെ പ്രണയ മന്ത്രങ്ങ ളുരുക്കഴിച്ച<br />ചുംബന ജപങ്ങളുടെ<br />നിര്വൃതിയില്,<br />മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന<br />പുല്മേട്ടിലെ മരക്കുടിലില്<br />വിജാതീയ തകളുരുമ്മി<br />കത്തുന്ന കനലുകളില്<br />തിളച്ചുയരും നീരാവിയില്<br />മെയ്യോട് മെയ്യൊട്ടി<br />നഗ്നരായ്...<br /> <br />ഹോ... പ്രിയതമേ...!!!<br />നമ്മുടെ സായാഹ്നങ്ങളിലെ<br />നീല ത്തടാകങ്ങ ളിലിപ്പോഴും<br />വെളുത്ത മീനുകളുണ്ടോ..?<br />പുലര്ക്കാഴ്ച കളില് തോട്ടങ്ങളില്<br />ഹിമ കണങ്ങളുമ്മ വെയ്ക്കും<br />നിന്റെ കവിളഴകൊത്ത<br />പഴങ്ങളുണ്ടോ ...?<br /> <br />ഇത് മരുഭൂമിയാണു!<br />നിരാശയുടെ അഭിശപ്ത ഭൂമി!<br />ദേശ സ്നേഹം നിര്ഭാഗ്യരും<br />സാമ്രാജ്യത്വം ബലി മൃഗ ങ്ങളുമാക്കിയ<br />നിരപരാ ധികളുടെ<br />കണ്ണീര്മഴ മാത്ര മുണ്ടിവിടെ..!<br /> <br />ഇന്നലെ -<br />എന്റെ വിരല് തുമ്പിനാല്<br />പിടഞ്ഞൊ ടുങ്ങിയ<br />പിഞ്ചു കുഞ്ഞിന്റെ ദീന മിഴികള്!<br />ചിതറി ത്തെറിച്ച മകന്റെ<br />ശിഷ്ടങ്ങ ളൊരുക്കൂട്ടു മമ്മയുടെ<br />കത്തുന്ന മിഴികള്!<br />ഉറക്കിനു മുണര്വ്വി നുമിടയില്<br />ഒരു വാഹന ത്തിനിരമ്പം പോലും<br />ശ്വാസം നിശ്ചലമാക്കുന്ന<br />ഭീതിയില് ... ഒരു വെടിക്കോപ്പിന്<br />അദൃശ്യമാം ഉന്നത്തില്...<br /> <br />ഹോ... പ്രിയേ... നമുക്കിനി<br />പുനഃ സമാഗമത്തിന്<br />വിദൂര പുലരികള് പോലും<br />അന്യമാണോ.<br />പ്രാര്ത്ഥിയ്ക്കാം സഖീ.<br />മറു ജന്മത്തി ലെങ്കിലും<br />അമേരിക്കന് ഭടനായ്<br />പിറക്കാ തിരിയ്ക്കാന്! <br /> <br />- <em>സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3499816686866715050?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-46147382872218591952009-10-26T08:11:00.005+04:002009-10-26T10:12:49.359+04:00രാമേട്ടന്ന് ആദരാഞ്ജലി - മധു കാനായി കൈപ്രവം<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/theruvath-raman-epathram.jpg" alt="theruvath-raman" title="theruvath-raman" border="0"><br /> <br />ജനിച്ചതു രാമനായ്യല്ല, മരിച്ചതും ദ്വാപരത്തിലല്ല<br />ആരുടെ നാമം ചൊല്ലി പാടുമീ സ്മരണമ ഗീതം.<br />ഓര്ക്കുകില് നാമധേയം തീര്ത്തും സാര്ത്ഥകം<br />തെരുവത്ത് രാമ നാമം.<br /> <br />കര്മ്മ പഥ സഫല കീര്ത്തിയും<br />സത്സ്ഫുരണ മേന്മയും,<br />മംഗളമേളനം ചെയ്കേ-<br />സംസ്കാരികോത്തുംഗ ധര്മ്മാര്ത്ഥമാം<br />പത്ര പ്രവര്ത്തകനെ<br />വിളിക്കുന്നൂ നാം രാമേട്ടനെന്ന്...<br /> <br />ഉദാസീന ഭാവം കൈ വിട്ടുണര്ന്നു<br />സായാഹ്ന പ്രതീകം,<br />പ്രാരംഭ പത്ര പ്രദീപമായ്, സുപ്രഭാതമായ്<br />ഓര്മ്മയുടെ നിറമായ് നെടുവീര്പ്പായ്<br />രചനാ വൈഭവങ്ങള് ഏറേ നേതാജീ പോല്<br />ചാലിച്ച ശാഖയാം.<br /> <br />കാഹളം ഭാരതി സഹിത്യ കേരളം<br />അവശ്യമാണിന്നത്തെ വര്ത്തമാനത്തി-<br />ന്നുതകുന്ന താളുകള്<br />വരും തലമുറ ക്കരക്കിട്ടുറ പ്പിക്കുവാന്<br />പരേതത്മാ ക്കളാമാത്മാ വലംബമാം.<br />വ്യക്തി പ്രഭാവമാം വഴി കാട്ടിയെ<br />അനുവാചകര് ഉള്കൊണ്ടു<br />വ്യക്തി തന് സൃഷ്ടിയായും ആനുകാലികം<br />വ്യഷ്ടി സമഷ്ടിയി ലധിഷ്ടിതം.<br /> <br />ഭൂതത്തിന് പ്രയാണ സ്പര്ശം ഭ്രംശമില്ലാതെ<br />കോര്ക്കുകില് അറിഞ്ഞിടും<br />നമ്മേ വാര്ത്ത പ്രകൃതി തന് സുകൃതങ്ങള്<br /> <br />ഓര്മ്മയാം പൂക്കളുടെ സ്പഷ്ട ചിത്രം വരച്ചു<br />വിദ്യ തന് നാഴികക്കല്ലാം സര്ഗ്ഗ പ്രതിസര്ഗ്ഗ<br />സൃഷ്ടി തന് നികുഞ്ജത്തിന്നു പ്രണാമം<br />പറയട്ടേ ...<br /> <br />തെല്ലു കാലത്തേക്ക്, നാമെല്ലാം<br />ചെല്ലും വരേ വിട ചൊല്ലി<br />യുഗ വരദനാം രാമനെന്ന നാമ മാത്രമായ്<br />കലിയുഗത്തില് നിന്നകന്നു<br />കര്മ്മേനാ ...<br />സത്യുഗാത്മാവിന് പരിണാമ ശ്രേണി തന്<br />പരേതാത്മാവിന്നു,<br />സന്ധ്യാ നാമ രാമ ജപത്തിന്റുറവ പോല്<br />ശാന്തിയാം,<br />ചന്ദ്ര സമാന ശീതള ദീപ്തിയാം പ്രാര്ഥനാ വേളയില്<br />കാരുണ്യ ദയാ സിന്ധു മൂര്ത്തിമദ് ശിഖരങ്ങളെ<br />വന്ദിച്ച്,<br />അര്പ്പിക്കുന്നിതാ ആദരാഞ്ജലി ...<br /> <br />- <em>മധു കാനായി കൈപ്രവം</em><br /> <br /> <br /> <br /><hr size="1" color="#CCCCCC"><ul><li><a href="http://www.epathram.com/news/localnews/2009/10/271009-theruvath-raman-remembered-in.shtml">തെരുവത്ത് രാമനെ ദുബായില് അനുസ്മരിച്ചു</a></li></ul><br /><div class="englishtext"><br />എന്നേക്കാളും അഞ്ച് ദശാബ്ദം പ്രായമേറിയ എന്റെ അച്ചന്റെ സമാനമായ ഒരു അപ്പൂപ്പന്, തലമുറകളുടെ വ്യത്യസ്ഥതകളിലെ അവസ്ഥാന്തര സമ്പത്തുള്ള തെരുവത്ത് രാമന് എന്ന രാമേട്ടനെ വാഴ്ത്തുക യാണെങ്കില് ജന്മ ജ്യോതിയാല് അനുഗ്ര ഹാനുശീലത ജ്വാല പോല് തിളങ്ങിയിരുന്നു. ഉജ്ജ്വലമായ അങ്ങുന്നിന്റെ നിഷ്ക്കളങ്കമായ മന്ദസ്മിതാലേ സേവനാത്മകത സാഹിത്യ ലോകത്തേക്കു പ്രസരിപ്പിച്ച ഇന്ത്യയിലേ ആദ്യത്തേ സായാഹ്ന്ന പത്രമായ പ്രദീപം തുടങ്ങി. തികച്ചും ആകര്ഷണീയതയുടെ പര്യായമായിരുന്ന മുഖ്യ രചനകളായ സുപ്രഭാതം, ഓര്മ്മയുടെ നിറങ്ങള്, നെടുവീര്പ്പ്, നേതാജീ, ശേഷം പീരിയോഡിക്കലായി, കാഹളം, ഭാരതി, സാഹിത്യ കേരളം എന്നതില് വ്യാപരിച്ച് സ്തുത്യര്ഹമാക്കിയ ആ വലിയ മനസ്സിനെ വന്ദിച്ചു പ്രാര്ത്ഥനയോടെ ഈ കവിത എന്റേ അച്ഛന്റെ പേരില് അശ്രു പൂക്കളായി ആദരാഞ്ജലിയോടെ അര്പ്പിക്കട്ടേ...<br /></div><br /><hr size="1" color="#CCCCCC"><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-4614738287221859195?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-12036584196740835082009-10-13T19:12:00.001+04:002009-10-13T19:34:43.510+04:00കറുത്ത തുമ്പികള് - ദേവദാസ് <br />- <em>(ആദരപൂര്വ്വം മാധവിക്കുട്ടിക്ക്)</em><br /> <br />വിദൂരമാമൊരീറന് പൂവണിച്ചില്ല തേങ്ങിയോ<br />വഴിയും മന്ദഹാ സത്തിന് മതികല മാഞ്ഞുവോ<br />ജ്വര ഭീതികള് മൂക വിഷാദങ്ങള് കിനിയും<br />കാവ്യ മധുരങ്ങള് മായുമോ -<br /> <br />നിദ്രകള് തെന്നി മാറുന്നു, രാപ്പക ലെരിയും<br />വേനലിന് കനലൊളി ചായുന്നു<br />അരിയ ഭീതിയിരു ണ്ടൊരിടവഴി കളനന്തമായി നീളവേ<br />ഭദ്രദീപ മേന്തി വന്ന നിന് മൊഴികള് സാന്ത്വന ങ്ങളല്ലയോ<br />മണി മുകില് മാല പോലെ നവ ഗാഥയായ്<br />പൊഴിഞ്ഞു നീ മാനസങ്ങളില്<br /> <br />സൂര്യ നാളങ്ങ ളോര്മ്മ കളെന് കൊച്ചു ഗ്രാമീണ -<br />വായന ശാലയ്ക്കകം ചിതലിട്ടു<br />ചിന്നി യൊരലമാര യിലാചിത്ര മാലേഖനം ചെയ്ത<br />പുസ്തക ത്താളുകള്, വിസ്മയ ത്തുമ്പിലെ നീര്മണി മുത്തുകള്<br />ചന്ദന മരങ്ങള് തന് ശീതള കാന്തിയിലേതോ<br />ഗന്ധര്വ്വ സംഗീതം മിടിക്കയായ്<br /> <br />നീര്മാത ളത്തില് പരാഗ ങ്ങളെന്നു ച്ചിയില് തൂവുന്നതാര്<br />ആവണി ച്ചില്ല പിളര്ന്നു വീണാത്മ രോദനം കേട്ടുവോ<br />അകലെ നുര ചിന്നും വെളിച്ച ത്തിനലകള്<br />പാറി വീഴുന്നു കറുത്ത തുമ്പിച്ചികള്<br /> <br />മയക്കം വിട്ടൊന്നു ഞെട്ടിയു റക്കത്തിന് കുമിള പൊട്ടിയും<br />ശിഥിലമാം സ്വപ്നാന്തര ങ്ങളില് കുണ്ടിനിടവഴി താണ്ടുന്നവര്<br />കുടയെടുക്കാന് മറന്നു - നനഞ്ഞിടാം പുന്നയൂര്ക്കു ളത്തിനും<br />കനത്ത കാറ്റും മഴയുമിരമ്പുന്നു പുഴയും തൊടിയും മലയ്ക്കുന്നു.<br /> <br />കരകള് മാഞ്ഞു പോകുന്നു വൊക്കെയും തിരയെടുത്തു പോകയോ<br />വിസ്മയങ്ങള് തന് ജാലകങ്ങള് തുറന്നു നീ<br />കമലയോ, ആമിയോ, സുരയ്യയോ യാകട്ടെ<br />മാധവിക്കുട്ടീ നീ ഞങ്ങള്ക്ക്<br />ഞാറ്റു വേലയും വറുതിയുമാകുന്നു.<br /> <br />- <em>ദേവദാസ്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-1203658419674083508?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-52462147540869584292009-10-07T23:13:00.002+04:002009-10-07T23:31:51.867+04:00അരസികന്മാര് - അശോകന് ചെറുകുന്ന്<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/drunken-poet-epathram.jpg" alt="അരസികന്മാര്" title="അരസികന്മാര്" border="0"><br /> <br />കവിതയറിയാതെ കവിയായി <br />മഹാ കവിയായി,<br />സത്തയില്ലാത്ത കവിതക്കു<br />നീ ഉടമയായി, താളമില്ലാതെ<br />നീ പാടി<br />കാമ്പില്ലാത്തൊരു<br />കാവ്യമെങ്കിലും<br />കഥയറിയാത്ത ജനത്തിനതു<br />ദിവ്യാനുഭവമായി<br />ദിവ്യന്മാര് മന്ത്രിച്ചു<br />സുകൃത ക്ഷയം<br />സുകൃത ക്ഷയം<br />വൃത്തമില്ലെങ്കില്ലും<br />താളമില്ലെങ്കിലും<br />വട്ടിളകിയ ജനമതേറ്റു പാടി<br />കള്ളിനുമ ച്ചാറിനുമതു വീര്യമേകി<br />ഓരിയിടുന്ന കുറുക്കനേ പ്പോല്<br />തങ്ങള്ക്കായി പറുദീസ പണിതു<br />പാതി രാത്രിയില് മദ്യപാനികള്<br />കവിക്കു താള ബോധ മില്ലെങ്കിലും<br />താളമുണ്ടാ യിരുന്നു കുടിയന്മാര്ക്കു<br />കവിതക്കു ജീവന് പകര്ന്നതു<br />കവിയോ മദ്യമൊ മദ്യപാനികളോ<br />അതോ അബ്കാരികളോ.<br />ബോധമുണ്ടാകണം കവിക്കെന്നും<br />താളബോധ മില്ലെങ്കിലും<br />നേരും നെറിയുമുണ്ടാകണം<br />ബോധമില്ലാത്ത കവികള്<br />നമുക്കു ചുറ്റും വിലസുന്നു,<br />നാടിനെ അബോധാ വസ്ഥയില്<br />കൊണ്ടിടുന്നു<br />വിലങ്ങു തടിയാകുന്നു ഇളം കുരുന്നുകള്ക്കു<br />മുളയ്ക്കുമ്പോള് വാടിടുന്നു ഒരിക്കലും <br />വിരിയാത്ത മലര് കണക്കേ<br />അല്ലയോ മഹാ കവി അങ്ങുന്നു<br />മദ്യത്തിന്നു അടിമയൊ അതോ ഉടമയോ?<br />സ്വയം നശിക്കരുതു, നശിപ്പിക്കരു തൊന്നിനേയ്യും <br />ജീവനെടുക്കാ നുമൊടുക്കാനും<br />നമുക്കെ ന്തധികാരം<br />അതിനല്ലയോ സ്രൃഷ്ടാവും സംഹാര മൂര്ത്തിയും<br />നമുക്കു മുകളില് ,<br />നീയെഴുതൂ നിന്റെ കൈപ്പടയില്<br />കാവ്യങ്ങള്<br />അനശ്വരമാക്കൂ<br />നിന്റെ സര്ഗ ചേതനയേ<br />ലോകമറിയട്ടേ നിന്റെ <br />സംഭാവനകളെ<br />യെന്നും,<br />സ്മരിക്കട്ടെ നിന്റെ നാമത്തെ...<br /> <br />- <em>അശോകന് ചെറുകുന്ന്, ഷാര്ജ</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-5246214754086958429?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-29478158579068949342009-09-29T20:20:00.001+04:002009-09-29T20:21:58.124+04:00വേലികള് - സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷിതപ്തമീ മണ്ണില് ജീവിതം നട്ടു നാം<br />വിയര്പ്പൊഴിച്ചു നനച്ചു വളര്ത്തിയൊരു മരം.<br />ഭൂഗോളമാകെ പ്പടര്ന്നതിന് ചില്ലകള്<br />തളിരേകി തണലേകി വളരുന്നതെങ്കിലും<br />തന്നിലേക്കൊരു പത്രത്തിന് ചെറിയ<br />തണലു നല്കാ തെയെന് മനഃ ക്കാഴ്ച്ചകള്<br />മറച്ചു ശാഖകള്; ദൃഷ്ടിയിലിരുട്ടിന്റെ<br />ഭഗ്ന ചിന്തുകള് പാവുന്നു...<br /> <br />ആലയാണിതു കരിവാന്റെ<br />തീയണ യാത്തുല യാണിതില്<br />പതം വന്ന ലോഹവും പ്രഹരത്താല്<br />ബഹു രൂപങ്ങളായ പരന്റെ കൈകളില്<br />ആയുധമാ യൊടുവില് തുരുമ്പിന്<br />അധിനി വേശങ്ങളില് നിറം മങ്ങി, പിന്നെയും<br />പരിവൃത്തി കള്ക്കായു ലകളിലു രുകിയുരുകി<br />പുനര്ജ്ജ നിയ്ക്കുന്നു പുതു ശസ്ത്രമായ്....!!!<br /> <br />പരശു ഭോഗത്താലു ന്മത്തയാം കടല്<br />പെറ്റിട്ട പുളിനങ്ങളില് തീ നടും<br />പുതു പൗത്ര ഗണ വിക്രിയ കളിലീറയായ്<br />പിറകൊള്ളു മിനി സംഹാര മൂര്ത്തിയായ്<br />ബലാത്കാ രത്തിന് തിക്ത സ്മൃതികളെ<br />സ്നിഗ്ദ്ധ പീഢന സ്മരണയാ യയവിറക്കു ന്നവള്!<br />നിര്നിശിത മഴുവിന് പിടി പോലുമോ ര്മ്മയായ്<br />നീല ജലാശയ ഗര്ഭങ്ങളില് പണ്ടു പണ്ടേ...!!<br />നിര്ദ്ദോഷ ത്തലകളറുത്ത കുരുതിയുടെ<br />നിണം വാര്ന്നൂ ര്വ്വരമാം നെഞ്ചില്<br />കാളീയ മര്ദ്ദന മാടിത്തി മര്ക്കുന്നു മക്കള്!!<br /> <br />ആരെറിഞ്ഞ മഴുവാലറ്റു പോയ് നന്മയുടെ<br />പ്രണയ നിറമുള്ള മൃദു ചെമ്പനീര് ചെടികള്..?<br />ഏതേതു വേലിയേ റ്റങ്ങളീ കരകളില്<br />കയ്പ്പു കിനിയു മുപ്പളങ്ങള വശേഷമാക്കി...?<br />ചോര വീണു കുതിര്ന്ന മണ്ണി ലങ്കുരിപ്പതു<br />ചോര നിറമുള്ള പൂക്കളതില് വമിപ്പതു<br />ചേതനയറ്റ യുടലിന് ശവ ഗന്ധമ തെങ്കിലോ<br />ചാവേറുകള് ചുട്ടെടുത്ത പച്ച മനുഷ്യരും..!!!!<br />ശൂന്യതയി ലാത്മാക്കള് കുമ്പസരിച്ചു<br />കരയുന്ന കണ്ണീര് മഴയായ് പെയ്യുന്നു.<br />ഇവനെന്റെ മകനല്ലെ ന്നുറക്കെ പറഞ്ഞുള്ളില്<br />കരഞ്ഞു ധീര ദേശാഭിമാ നിയാമമ്മയും പെയ്യുന്നു.<br />യാത്രാ മൊഴികള വശേഷിപ്പിച്ചു<br />മറു മൊഴിക്ക് കാതു നല്കാതെ<br />പടിയിറങ്ങിയ പഥികരെ കാത്ത്<br />പാതയില് മിഴി നട്ട് കണ്ണീരു പെയ്യുന്നവര്...<br />മുലപ്പാല് ചോരയായ് നുണയും മക്കളെ കാത്ത്<br />പെരുമഴ പ്പെയ്ത്തിന് തോരാത്ത മിഴികള്..!!!<br /> <br />പഴയൊരു ചര്ക്കയില്<br />പഴഞ്ചനൊരു വൃദ്ധ, നര്ദ്ധ നഗ്നന്<br />പരിത്യാ ഗങ്ങളാല് നൂറ്റെടു ത്താശയുടെ<br />പട്ടു നൂലുകള് നിറം മങ്ങീ...<br />ജീവിത മൂറ്റിയെടുത്ത ചോരയില് തളിരിട്ട<br />നിറമുള്ള പൂക്കളും കരിഞ്ഞു...<br />തായ് വേരറ്റ ചെടികളും ശേഷാഗ്രങ്ങളില്<br />ദുരമൂത്ത കീടങ്ങളും....<br /> <br />പുരാണങ്ങളില് ചത്തു മലച്ച<br />പ്രാണ നാഥന്റെ ദീന പ്രണയിനിയല്ല;<br />സര്വ്വം സഹയാം ധരിത്രി, എന്<br />മാറിലെ ചൂടും തണുപ്പും മുലകളില് ചുരത്തും<br />പാലുമെന് സിരകളിലെ നീരുമെന്<br />മക്കള്ക്കൊ രുപോലൊരേ അളവില്.<br />ജാതി മത വര്ണ്ണ വൈജാത്യ ങ്ങളാലെന്<br />നെഞ്ച് പിളര്ന്നതിരു കീറി വേലികളിട്ടാല്<br />ഓര്ക്കുക, ഒരു ശാപത്തിന് പ്രകമ്പനങ്ങളെ<br />താങ്ങാന രുതാതെയീ ഗര്ത്തങ്ങളില്<br />ഒടുങ്ങിയമരും ദിഗന്തങ്ങള് പോലും...!!!<br /> <br />- <em>സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-2947815857906894934?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-46898297807183849202009-09-27T23:50:00.002+04:002009-09-27T23:53:56.699+04:00ചുംബനം - മധു കൈപ്രവം കാനായി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/kiss-epathram.jpg" alt="kiss" title="kiss" border="0"><br /> <br />നന്മതന് ചുംബനത്തിന്റെ<br />നറുമണം പറയട്ടെ,<br />പ്രകൃതി തന് പിതൃശുദ്ധി<br />മാതൃ ഗര്ഭത്തില്<br />ആകാശ ഗംഗയായൊഴുക്കി<br />ഭൂമി പോല്<br />ചുംബനം ശബ്ദാലിംഗനം<br />രസ രേതസ്സില് മിസൃണമാം<br />വിശ്വ വിത്തിന്റേ ശാഖ മുള പൊട്ടുമ്പോള്<br />ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന തളിരിളം മഴത്തുള്ളി പോല്<br />ഉമിനീരുറവ പോല് ,<br />ജനുസ്സിന്റെ പ്രവാഹമായി തപിച്ചു, ശയിച്ചു-<br />പ്രണയിച്ചു ണര്ത്തിയ വികാരാഗ്നിയാം<br />സ്ഫുട ചുംബനം നുണയും മധുരം,<br />മാസ്മരീക ഭാവ വീര്യമാം<br />തുരീയ്യ ഭങ്ങിയാല്<br />ഓജസ്സിന് ദളച്ചുണ്ടുകള് വജ്രമാം<br />മനസ്സിന്റെ നാളത്തില് നിന്നൂറ്റിയ ചുംബനം<br />പരിശുദ്ധിയാം അന്തരീക്ഷത്തേ,<br />പ്രകൃതി ദത്തമായ് തലോടുകില്<br />സ്നേഹാര്ദ്രമായ് കൊളുത്തിയ ചുംബനം<br />കഠിനകൃഷ്ണ ശിലയായ് വാര്ത്ത<br />സര്ഗ്ഗ നിലമായ് പരിലസിച്ചിടും<br />താരാ കദംബമായ് അധരങ്ങളില്<br />മനസ്സിന്റെ പത്മ ദളങ്ങളാല്<br />സഹസ്രാര പത്മമായ്<br />അര്പ്പിക്കുന്നിതാ ആത്മാവില്<br />നിന്നുമീ പരമാര്ത്ഥ ചുംബനം....!<br /> <br />- <em>മധു കൈപ്രവം കാനായി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-4689829780718384920?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-63118384921318278242009-09-25T09:36:00.001+04:002009-09-25T11:01:48.895+04:00തേനെഴുത്ത് - സുനില് ജോര്ജ്ജ്<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/butterfly-on-childs-forehead-epathram.jpg" alt="തേനെഴുത്ത്" title="തേനെഴുത്ത്" border="0"><br /> <br />കൈകള് നീട്ടി<br />ശലഭത്തിന്റെ പിന്നാലെ<br />കുഞ്ഞ്<br /> <br />പൂവില് നിന്നും പൂവിലേയ്ക്ക്<br />തെന്നി മാറി<br />ശലഭം<br /> <br />തളര്ന്നൊടുവില്<br />കോലായില്<br />കുഞ്ഞിന് മയക്കം<br /> <br />കുഞ്ഞു നെറ്റിയില്<br />ശലഭത്തിന്റെ<br />നേര്ത്ത തേനെഴുത്ത്<br /> <br />- <em>സുനില് ജോര്ജ്ജ്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-6311838492131827824?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-13853086986075897902009-09-11T15:05:00.002+04:002009-09-11T15:09:59.264+04:00ഇനി യാത്ര - ശ്രീജിത വിനയന്<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/trapped-goat-epathram.jpg" alt="trapped-goat" title="trapped-goat" border="0"><br /> <br />പിടിക്കപ്പെട്ട ആട്ടിന് കുട്ടിയെ പ്പോലെയാണു ഞാന്. <br />കൊല്ലുമോ വളര്ത്തുമോ എന്ന് നിശ്ചയ മില്ലാതെ,<br />വേദനി പ്പിച്ചാലും എതിര് ക്കാനാവാതെ,<br />അനങ്ങാ തിരുന്നാല് എന്നെ വിട്ടയ ച്ചാലോ എന്ന <br />കുഞ്ഞു പ്രതീക്ഷയില് ഞാന് അടങ്ങി യിരിക്കുന്നു...<br />ഓരോ സ്പര്ശവും ഒരു സ്നേഹ പ്രകടന മായേക്കാം എന്ന്,<br />വെറുതെ വ്യാമോ ഹിക്കുന്നു.<br /> <br />ഏതു നിമിഷവും ഞാന് സ്വതന്ത്ര യായേക്കാം ...<br />പക്ഷേ ആരൊക്കെയൊ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുകയും <br />മുറിവേല് പ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<br />രക്തം വാര്ന്നു തുടങ്ങുമ്പോഴും,<br />കരയാന് ധൈര്യമില്ലാതെ,<br />പിടയാതി രിക്കാന് പാടുപെട്ട്,<br />ഞാന് യാത്ര പറയുന്നു...<br /> <br />- <em>ശ്രീജിത വിനയന്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-1385308698607589790?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-17621301692743709812009-09-05T13:29:00.001+04:002009-09-05T13:31:06.524+04:00അമ്മസ്തുതി - മധു കൈപ്രവം കാനായിഅമ്മ തന്നാജ്ത്നയാം മക്കള്<br />സ്നേഹ വീഥി തലോടി<br />ആര്ദ്രമാം സ്നേഹത്തി ന്നടിത്തട്ടിന്റെ വിതുംബല്<br />മാതാവിന് ഹതനോവില് മേളനം അല്പ്പാത്മമാം<br />നെറുകയില് ഭക്തിയായി<br />കവചമായി ഹൃത്തില് രചിക്കൂ മൃദുഭാഷ<br />നിന് നാവില് നിന്നൂറൂ തേന് കനി<br />മുലപ്പാല് രുചിച്ച പോല് ...<br /> <br />അറിയട്ടെ അമ്മ നിന് ആര്ദ്രമാം<br />സ്മേരത്തു നട്ട കൃഷ്ണ മണിയില്<br />തിളങ്ങുന്ന മാതൃ ഭക്തി.<br /> <br />മക്കളാം കര്ണ്ണത്തി നേല്ക്കുന്ന<br />അമ്മ പേറിയോ രവകാശ രോദനം<br />കാല മേറേ പഴകിയാല്<br />സ്നേഹം നിലച്ചു ഛിദ്രമായിടും<br />അന്ധമാ മനാഥാലയ കയലില്<br />അര്പ്പിതം<br />മാതൃ ഭക്തി നിസ്സാര മാകുകില് ...<br /> <br />സ്നേഹിക്കൂ അമ്മയേ ദേശ തുല്യമായ്<br />രാജ്യ തുല്ല്യമായീ<br />എങ്കില് മാത്രം നിന്<br />കര്മ്മ പഥം പരമാത്മ ഭവഭാവ മായ്യിടും.<br /> <br />- <em>മധു കൈപ്രവം കാനായി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-1762130169274370981?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-36204299787100776012009-09-02T08:22:00.002+04:002009-09-02T08:39:59.154+04:00മാവേലിയുടെ ഓണം - സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/onam-maveli-epathram-714098.jpg" border="0" alt="maveli" title="maveli" /><br /> <br />മൂഢനെന്ന ല്ലാതെന്തു വിളിയ്ക്കാന്!<br />രൂഢമൂല മൊരു പഴങ്കഥ ത്താളില്<br />നന്മക ള്ക്കൊരു ദിനം<br />നിപുണരാം നമ്മളും കുറിച്ചിട്ടു!<br /> <br />ആണ്ടി ലൊരിക്കല്<br />ആഘോഷ മോടെ യോര്ത്തു,<br />ആര്ത്തു വിളിച്ചാര്പ്പു കളാലൊരു<br />ചതിയുടെ മൂര്ത്തമാം<br />വാര്ഷിക പ്പെരുമകള്!!<br /> <br />പാടി പ്പുകഴ്ത്തുവാ നുണ്ണുവാന്<br />ഊട്ടുവാന്, ആണ്ടിലൊരു<br />ദിനമോ വാരമോ; വയ്യ<br />ഇതിലേറെ നന്മകള്ക്കായ്<br />നെഞ്ചില് കരുതുവാന്!<br /> <br />അഖില ലോകങ്ങളില്<br />കേരളമത്രേ സ്ഥിതി-<br />സമത്വത്തിന് മാതൃ രാജ്യം!<br />സ്റ്റാലിനോ മാര്ക്സോ<br />ലെനിനുമല്ല; സാക്ഷാല്<br />മാവേലി യാണാദ്യ സോഷ്യലിസ്റ്റ്!!<br />വര്ണ്ണ വെറിയരീ -<br />മണ്ണില് കുഴിച്ചിട്ട<br />രക്ത സാക്ഷിയും പാവം<br />മാവേലി ത്തമ്പുരാന്!!<br /> <br />അരുമയാം നൃപനെ ച്ചവിട്ടി<br />പാതാള മെത്തിച്ച ദേവ ഗണം.<br />ശത്രുവല്ല, വരോ മിത്രങ്ങളായ്<br />നമുക്കാ രാധ്യരായിന്നും<br />ജന്മാന്ത രങ്ങളില്!!<br /> <br />കള്ളവുമില്ല ചതിയുമില്ല<br />എള്ളോളമില്ല പൊളി വചന, മിതില്<br />കള്ളിനെ കരുതലാല് മാറ്റി; സത്യം<br />കള്ളില്ലാതെ ന്തോണം പ്രഭോ..?!<br /> <br />നന്മയെ കൊട്ടി ഘോഷിക്കു ന്നൊരോണം<br />തിന്മയെ പടിയിറക്കു ന്നൊരോണം<br />മാവേലിയെ പാടി പ്പുകഴ്ത്തുമോണം<br />മാനുജരെല്ലാ മൊന്നാകു മോണം<br />വാക്കി,ലാഘോഷ ങ്ങളില് മാത്രമോണം<br />കോരനു കുമ്പിളില് ഇന്നുമോണം !!<br /> <br />ത്യാഗിയാ മെന്നെ കോമാളിയാക്കി<br />മാധ്യമം ലാഭമായ് കൊയ്യുമോണം!<br />ഒരു മഹാ മൗഢ്യത്തിന്<br />ഓര്മ്മ പ്പെടുത്തലായ്<br />പാതാളത്തി ലിന്നുമെന്റെ ഓണം!!! <br /> <br />- <em>സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3620429978710077601?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-26246558779421321642009-08-24T09:56:00.001+04:002009-08-24T10:03:05.477+04:00കടല് - സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷിതമോ സാഗരത്തി നാഴങ്ങളില് നിന്ന്<br />പകല്ക്കടലിന് തീരങ്ങളില് നിന്ന്<br />ആടലോടിരമ്പു മനന്തമാം കടലുമായ്<br />കടല് കടന്ന തുഴയറിയാ അരയന്മാര്.<br /> <br />പുകയ്ക്കായ് പുകയുന്നടുപ്പും <br />മണ് കലത്തില് തിളയ്ക്കും വിശപ്പും <br />കണ് തലക്കലൊട്ടിയ പുളിപ്പും <br />കോണില് വയറൊട്ടിയുറങ്ങും പൈതങ്ങളും ...<br /> <br />മൂന്ന് കല്ലിനു മുന്നില് <br />കണ്ട് തീര്ന്ന കിനാ ചിത്രങ്ങളില്<br />തുണ്ട് പോലൊരു വട്ടമെങ്കിലും<br />പുതുവെട്ടം തിരഞ്ഞറുതിയില്<br />ചങ്ക് നനയ്ക്കാനുമിനീരു മാത്രമായ്<br />ചാണക ത്തറയിലവളും ...<br /> <br />എണ്ണയൊഴിഞ്ഞ വിളക്കില് കരിന്തിരി<br />കത്തിയമര്ന്നു പാതിയില് മരവിച്ച<br />തിരികളും, പൂര്വ്വ പ്രതാപ സ്മൃതികളാം<br />കരിഞ്ഞ പ്രാണികള് തന്നവ ശിഷ്ടങ്ങളും ...<br /> <br />ഏതേതു മുജ്ജന്മ സുകൃത ക്ഷയങ്ങളെ<br />തൊട്ടുതൊട്ട് കണക്കുകള് തിട്ടമില്ലാ ക്കളങ്ങളെ<br />പലവുരു മായ്ച്ചു മെഴുതിയു മിനിയുമെത്ര<br />കടലുകള് താണ്ടണ മരച്ചാണ് വയറിനെ<br />പ്രണയിച്ച തെറ്റിനായ് ...?!<br /> <br />മാറോടണച്ചൊരു വീര്പ്പാല് പൊതിഞ്ഞ്<br />നെറ്റിയില്, മൂര്ദ്ധാവിലും വിവര്ണ്ണമാം<br />കപോലങ്ങ ളിലുമാര്ദ്രമായ് മുത്തി,<br />കണ്ണെത്തും വഴിയോളം നോട്ടമെറിഞ്ഞ്<br />ഒരു നാളുമ ടയാ കണ്ണിലൊരു കരുതലും<br />കദന ക്കടലുമായി രുള്ക്കടലി ലേക്കിറങ്ങി<br />കടലുകള് താണ്ടി യവരെത്ര ..? <br />നിറ ഹസ്തങ്ങളാല്<br />ചുഴി വിഴുങ്ങാതെ മടങ്ങിയ വരെത്ര ...?<br /> <br />ദ്രവ്യ ത്തുരുത്തി ലാകാശ ഗോപുരങ്ങ ള്ക്കടിയില്<br />പശിയൊടുങ്ങാ വയറുകളുടെ പരാതി പ്പെട്ടികള്.<br />കടലാസു തുണ്ടിലൊരു കുറിമാനവും കാത്ത്<br />ഒരേയാകാ ശവുമൊരേ സൂര്യനു മൊരേ തിങ്കളും<br />ഒരേ നക്ഷത്ര ജാലവു മിരവും പകലുമൊരേ<br />ഈറന് മിഴികളാല് കണ്ടന്യോന്യം കാണാതെ<br />ചത്ത സ്വപ്നങ്ങള് തന് മരവിച്ച ജഡവുമായിരു<br />ധ്രുവങ്ങളില് കടലെടുക്കും ഹത ജന്മങ്ങള് നാം!!<br /> <br />- <em>സൈനുദ്ധീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-2624655877942132164?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8052397515682774642.post-38693381383509919512009-08-17T21:49:00.005+04:002009-08-18T08:33:59.474+04:00നവംബര് 26, 2008 - മധു കൈപ്രവം<img src="http://www.epathram.com/poetry/uploaded_images/mumbai-terrorist-attack-epathram.jpg" alt="mumbai-terrorist-attack" title="mumbai-terrorist-attack" border="0"><br /> <br /><span style="font-size:85%"><em> <br />മുംബൈയില് ഉണ്ടായ തീവ്രവാദി ആക്രമണം എന്നില് ആഴത്തില് ഉണ്ടാക്കിയ ഞെട്ടല് എന്റെ മനസ്സിന്റെ വിക്ഷേപമായി കവിതാ രൂപത്തില് വാക്ശുദ്ധിയും അര്ത്ഥവും വ്യാപ്തിയും ഒന്നും ചികയാതെ, ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു... <br /></em></span> <br />ഞാനേറേ തരിച്ചു പോയ്യീ ദിനമിന്ത്യ<br />തന്നന്തരംഗമെന് മനസ്സില് വീണ മീട്ടവെ,<br />ഇന്നു ഞാന് കൊളുത്തിയ സന്ധ്യാ <br />തിരിനാള മെന്നുള്ളില് മൂക<br />ശില്പ ശിഖയാം ജ്വാലാ മുഖിയായീ,<br />നാമ ജപ മുരുവിടു മെന് നാവു <br />നാള്ക്കു നാള് കനിവോടെ <br /> <br />ജനനീ തന് നെഞ്ചത്തു ചവിട്ടി <br />മെതിപ്പോരെ ച്ചൊല്ലി ഞാന്<br />മുദ്രണം കേഴുന്നൂ ... <br />വേപഥു നിന് അങ്കണത്തില് ...<br /> <br />ഓര്ക്കാനിനി വീര മൃത്യു വരിച്ചോരിന്ത്യ <br />തന് സന്തതി സന്ദീപിന്<br />വിധിയാം കൂടെ ഹേമന്ത് കര്ക്കരെയും <br />വിജയ് സലാസ്കരും<br />ഞാനിതാ ചൊല്ലുന്ന തൊന്നെന് <br />രാജ്യ ഭടന്മാരെ ഓര്ത്തു താജിലും<br />ഒട്ടുച്ചിലര് പെട്ടു ഒബറോയിലും <br />ഹോട്ടലില് മല്ലിട്ടു സ്തംഭിച്ചു പ്പോയ<br />സംഭവം പട നായകര് ക്കൊപ്പം മുംബൈയില് <br />അറ്റു പോയ് അന്പത്തു നാലു പേര് ... <br />ഗദ്ഗദം വേദനാ പുളകിതര് നാം<br />രാജ്യ സേവന ഭക്തമാം ഭീഭത്സ രംഗ-<br />മങ്കക്കളങ്ങളില് പൊരുതിയ<br />ഭടന്റെ ജഢമോര്ക്കവേ ഉള്ളം തികട്ടി <br />അവര് തന് ഭൂതം ഭാരതത്തിന്<br />മാര്ത്തട്ടില് രക്തസാക്ഷിയാം <br />കാവല് ഭടത്വ സന്നാഹങ്ങളാല്<br />ജവാന്മാരുടെ<br />മൃതശരീരം സംസ്ക്കരിക്കവേ ... <br />ഓര്ത്തെഴുതാം ചില വസ്തുത ഹേതുവായീ ...<br /> <br />സന്മാര്ഗ്ഗിയാം നിന് ജീവന് തുടിപ്പുകള് <br />ക്ഷയിച്ചപ്പോള് ആഴിയാം ശാന്തി<br />പൊലിഞ്ഞപ്പോള് ജന്മതറവാട്ടില് <br />നഷ്ട്ട സ്വപ്നമായ്യെന്നും നീന്തല്ക്കുളം<br />വറ്റി വരണ്ടു പ്പോയ്യൊരെന് <br />ബാല്യ ചിന്തകള് വിവശമായി ബഹിര്ഗമിക്കേ,<br />ശൈശവത്തിന് കരത്താല് പിച്ചയാല് <br />കാല് തറേലുറപ്പിച്ചു താനേ നടത്തം,<br />അമ്മിഞ്ഞയൂറുന്ന പ്പാല്ക്കനി നുകര്ന്നും <br />താനേ ഭാവ മുകുളമായി ഭാഷാ വാത്സല്യവും,<br />എങ്കില് ശിഥിലത ആരോടു ച്ചോല്ലേണ്ടു <br />സര്വ്വതും കിളിര്ത്തനുഗ്രഹത്താല്<br />വിതാന മാക്കിയോര് പടച്ചോനാം സര്വ്വ <br />ഈശോ മിശിഹയാല് ഭഗവല് മാത്രയാം ...<br /> <br />നിന്മനം മെനഞ്ഞെടുത്തു ഊതി വീര്പ്പിക്കും <br />ബലൂണുപ്പോല് കൈവിരല് ത്തുമ്പില് <br />കരസ്ഥമാക്കും കല്ലുകള് തിരകളും <br />മാത്സര്യമാം ഭേദമില്ലാതാക്കി ത്തീര്ക്കുവോര്<br />ന്നുഴഞ്ഞന്ധകാര ത്തിമര്പ്പോടെ പ്പാല്പ്പതയുമീ- <br />ത്തിരകള് നുരയായി ത്തുളക്കുമീ<br />ഹൃദയമാ മഭ്രപ്പാളിയില് <br />തീവ്രാനന്ദ ദ്രോഹാഭാസ മാമട്ടഹാസം ...<br />കാതലാം ദുര്മ്മതം മതസ്ഥരല്ല <br />അഭിമത സന്നിവേശമല്ല,<br />സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ യെന്നറിയുകി- <br />ലോര്ക്കുക എപ്പോഴും, വിഭാഗീയമല്ലാതെ,<br />ഒന്നാണു നമ്മളെ ന്നോണം പ്പൌര- <br />സൌഹാര്ദ്ദ ഭിത്തി പ്പണിയുക,<br />നിഷ്കാമ വൃത്തി വെടിഞ്ഞു നാം <br />അനേകരാം പ്രാര്ത്ഥനാ നിരതരാകുകില്<br />ഏക ഗോത്രൈ കമത്യം മനുവംശം മഹാബലം.<br /> <br />എന്മനോ രാജ്യത്തിലുണ്ടു <br />കുങ്കുമ വര്ണ്ണ ത്യാഗോ ജജ്വലല് മല്ലിട്ടു നാട കീറുന്ന<br />തൂവെള്ള തന് ശാന്തി നിറഞ്ഞവര് ... <br />പച്ച പ്പകിട്ടാര് ന്നൊരൈശ്വര്യ ത്രിവര്ണ്ണ<br />ശ്രേയസ്സയാ മിന്ത്യയെ ക്കൂപ്പി മുദാനാമ <br />വൃത്തി തന് ച്ചൊല്ലാന് കൊതിച്ചൊരു,<br />രസച്ചില്ല പൊട്ടിച്ചിടിത്തീ പോലങ്കലാപ്പിലീ <br />വിറങ്ങലി ച്ചുറഞ്ഞു തുള്ളി വിങ്ങവേ<br />നവംബര് ഇരുപത്താറ് രണ്ടായിരത്തെട്ട് ...<br /> <br />അഗ്നി ച്ചവയ്ക്കുന്ന ഗ്രാനൈഡ് ബോംബുകള് <br />എന്തു ദുരാത്മ ഭീകരം വിതച്ചുയീ<br />പുണ്യ ഭൂവില്, നീ വിതച്ചെതെന്ത് <br />കൊയ്ത്തെടുത്തതെന്ത്?<br />കാലത്തിന് കലിയെ പഴി ചാരി <br />മന്ത്രവും തന്ത്രവും അന്ധമാം തീച്ചൂളപ്പോല്<br />ഏറേ പരിലാളനം വാദ വിവാദവും, <br />മാതൃ രാജ്യത്തേയും മാതാ പിതാ ഗുരു<br />ശ്രേഷ്ഠര് ഉട പിറന്നോരേയും ദു:ഖത്തിലാഴ്ത്തീ <br />അറ്റു പോകുന്നതെന്നു നീ ഓര്ത്തുവോ?<br /> <br />സ്വാര്ത്ഥമാം സ്വാദിന്നടിമയാം കഠിനര് <br />തന്മനയോല ശിലയാല് തപിച്ച ബോംബുമായി,<br />വാഴുവോ രാപത്ക്കര മാണീ ഭാരതത്തില് ...<br />എത്ര നിസ്സാര മാക്കിയി ജീവിതം <br />അധമമായി കാര്ന്നു തിന്നുമര്ബ്ബുദം,<br />വിഷാംശ ബാധ നിപതിച്ച നേകരില്<br />ഹീനാര്ത്ഥ സംസ്ക്കാര ശൂന്യമാം വിനാശ ദൈന്യം,<br />ഏതേതു കനക വിള നിലത്തില് <br />നിന്നെത്തി യാലും സുനിശ്ച്ചിതം,<br /> <br />ഭാരതാംബയേ നോവിക്കയെങ്കില് നീ <br />അമ്മ തന് ശാപം പേറിടും ...<br /> <br />സ്നേഹിക്ക അഗാധമയി ആദരിക്കയാ <br />ദേശ പുഷ്പത്തേ,<br />വൈരാഗ്യ ബുദ്ധിയിലുന്നത വിത്തു വിതച്ചു <br />അരയാലിന് വേരായ് വിശറിയായും<br />തളിര്ത്തു തണലേകി <br />മര്ത്യ ഹൃദയത്തിന് അംഗീകൃത പ്രതീകമാം,<br />സത്യമേവ ജയതേ ... <br />ഹിതത്തോടീ ധരയില്<br />വിജയീ വിശ്വതീ പാടീ രമിക്കൂ ... <br />വന്ദേ മാതരം ... <br />വന്ദേ മാതരം ...<br /> <br />- <em>മധു കൈപ്രവം</em><br /> <br /><hr size="1" color="#CCCCCC"><ul><li><a href="http://www.epathram.com/poetry/2009/06/blog-post.shtml">എന്റെ അമ്മയുടെ പേരില് കമലാദാസിന് ആദരാഞ്ജലി - മധു കാനായി കൈപ്രത്ത് </a></li><li><a href="http://www.epathram.com/news/localnews/2009/06/nss-college-of-engineering-palakkad.shtml">എഞ്ചിനിയര്മാരുടെ കുടുംബ സംഗമം </a></li><li><a href="http://www.epathram.com/poetry/2008/11/blog-post_28.shtml">നന്ദി കാര്ക്കരെ... നന്ദി...</a> </li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/270751-terrorist-attack-mumbai.shtml">മുംബൈയില് ഭീകരാക്രമണം : താജില് രൂക്ഷ യുദ്ധം </a></li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/280932-mumbai-attack-al-qaida-blueprint.shtml">മുംബൈ ആക്രമണം അല് ഖൈദ മോഡല്</a> </li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/291130-operation-cyclone-ends.shtml">ഓപ്പറേഷന് സൈക്ലോണ് അവസാനിച്ചു</a> </li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/291159-major-sandeep-unnikrishnan.shtml">വീര മൃത്യു വരിച്ച സന്ദീപ്</a></li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/300600-modi-tries-political.shtml">മുതലെടുപ്പ് നടത്താന് ശ്രമിച്ച മോഡിക്ക് പരക്കെ എതിര്പ്പ്</a> </li><li><a href="http://www.epathram.com/news/mainnews/2008/11/300700-kavita-karkare-rejects-modis.shtml">മോഡിയുടെ സമ്മാനം കവിത കര്ക്കരെ തിരസ്കരിച്ചു</a></li></ul><br /><div class="englishtext"><br />The 2008 Mumbai attacks were more than ten coordinated shooting and bombing attacks across Mumbai, India's financial capital and its largest city. The attacks, which drew widespread condemnation across the world, began on 26 November 2008 and lasted until 29 November, killing at least 173 people and wounding at least 308.<br /></div><br /><hr size="1" color="#CCCCCC"><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8052397515682774642-3869338138350991951?l=www.epathram.com%2Fpoetry%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com6