tag:blogger.com,1999:blog-53221831875881929262009-12-18T21:34:47.285+04:00eപത്രം - പ്രണയമലയാളംജെ. എസ്.noreply@blogger.comBlogger41125tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-57184263329300043922009-12-18T21:08:00.003+04:002009-12-18T21:34:47.296+04:00എനിക്ക് പ്രായം 20 - റിനു ബേപ്പൂര്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/love-and-more-epathram.jpg" alt="love-and-more" title="love-and-more" border="0"><br /> <br />എന്റെ ഹൃദയം കൊത്തി പറിച്ചു കൊണ്ടൊരു പെണ് പക്ഷി പറന്നു പോയി <br />എന്തിനെന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഒത്തിരി നേരത്തെ മൌനത്തിനു ശേഷം <br />നാണത്തോടെ അവള് മൊഴിഞ്ഞു അവള്ക്കെന്നോട് പ്രണയമാണത്രെ<br />തന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെ ചെപ്പിനുള്ളില് ആരും കാണാത്ത ഒരിടത്ത് <br />ഒളിച്ചു വെച്ചു ദിവസവും എന്നെ പൂജിക്കാമെന്ന് സത്യത്തിന്റെ ,<br />സ്നേഹത്തിന്റെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ സ്വരം ആദ്യമായി കേട്ട ഞാന് <br />എന്റെ ഹൃദയം അവള്ക്കു കൊടുത്തു. <br /> <br /><b>എനിക്ക് പ്രായം 27 </b><br /> <br />എന്റെ ശരീരം കൊത്തി പറിച്ചു കൊണ്ടൊരു പെണ് പക്ഷി പറന്നു പോയി <br />എന്തിനെന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന് തെല്ലിട പോലും വൈകാതെ അവള് മറുപടി നല്കി <br />അവള്ക്കെന്നോട് കാമമാണത്രേ <br />തന്റെ മണിയറയിലെ പട്ടു മെത്തയില് കിടത്തി <br />അവളുടെ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകളില് <br />എന്നെ അനുഭവിക്കണമെന്ന് മിഥ്യയുടെ, കാമത്തിന്റെ, <br />വഞ്ചനയുടെ സ്വരം ആദ്യമായി കേട്ട ഞാന് <br />എന്റെ ശരീരം അവള്ക്കു കൊടുത്തു <br /> <br /><b>എനിക്ക് പ്രായം 30</b><br /> <br />ഇന്ന് എന്റെ വിവാഹം ...<br />എടുത്തു ചാട്ടത്തിന്റെ പ്രായത്തില് സത്യത്തിനും <br />തിരിച്ചറിവിന്റെ പ്രായത്തില് മിഥ്യയ്ക്കും കീഴടങ്ങിയ ഞാന് <br />ഇന്ന് വീടുകാര്ക്കായ് ,നാടുകാര്ക്കായ് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ...<br />ആര്ക്കും കീഴടങ്ങാത്ത, ആരാലും അനുഭവിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു വധുവിനായി <br />ആദ്യ രാത്രിയില് കാത്തിരുന്ന എന്റെ ചെവിയില് ആരോ മന്ത്രിച്ചു ...<br />ഇവിടെ പെണ് പക്ഷികള് മാത്രമല്ല ആണ് പക്ഷികളും ഉണ്ടെന്നു ... <br /> <br />- <em>റിനു ബേപ്പൂര്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-5718426332930004392?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-43595464009608685612009-12-05T21:36:00.001+04:002009-12-05T21:52:26.098+04:00ഡിസംബര് - രാമചന്ദ്രന് വെട്ടിക്കാട്ട്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/thalodal-epathram.jpg" alt="ഡിസംബര്" title="ഡിസംബര്" border="0"><br /> <br />വൃശ്ചികത്തിന്റെ തണുത്ത<br />കുളത്തിലേക്കെന്ന പോലെ<br />മടിച്ച് മടിച്ച് ഓര്മ്മകളുടെ വക്കത്ത്<br />കാല് വെച്ചപ്പോഴെ ആകെ കുളിര്ന്നു<br /> <br />കൃസ്തുമസ് പരീക്ഷക്ക്<br />പഠിക്കാനെന്ന് തെങ്ങിന്<br />പറമ്പിലേക്ക്.<br />പരന്ന് കിടക്കുന്ന പാടത്തെ<br />വിളഞ്ഞ നെല്ലിന്റെ<br />സ്വര്ണ്ണ നിറമാണല്ലോടി<br />നിന്റെ കൈയ്ക്കെന്ന്<br />തലോടുമ്പോള് നാണത്താലാകെ<br />ചുവക്കുന്ന കവിളില്<br />മുത്തിയ മധുരം ചുണ്ടില്<br /> <br />ഒട്ടിയ കവിളും ദൈന്യം പേറും<br />കണ്ണുമായി ഇടവഴിയില്<br />കാണുമ്പോള് മിണ്ടാതെ<br />തല കുനിച്ചത് ഓര്മ്മകളാവും<br />നെഞ്ച് പൊള്ളിക്കുന്നത്<br /> <br />നീ മറന്നുവോയെന്ന്<br />ചോദിക്കാതെ ചോദിച്ച്<br />മാഞ്ഞ കാലടികളില്<br />ഒളിച്ച് കളിക്കുമ്പോള്<br />ഒരുമിച്ചൊളിച്ച<br />പത്തായത്തിന്റെ മറവില്<br />വേണ്ട ചെക്കായെന്ന്<br />വെറുതെയെങ്കിലും പറഞ്ഞ<br />വാക്കുകള് ഉണ്ടോയെന്ന്<br />തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല<br /> <br />ആ പെണ്ണിനെന്നും<br />കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന്<br />അമ്മ പറയുമ്പോള് <br />തല കുനിച്ച് ഇറങ്ങിയത്<br />ഓര്ത്തെടു ത്തടക്കി വെക്കാന്<br />ഇനിയും വല്ലതുമു ണ്ടൊയെന്ന്<br />തിരഞ്ഞായിരുന്നു.<br /> <br />മച്ചിന് മുകളില് പൊടി പിടിച്ച്<br />കിടപ്പുണ്ട്, അന്നത്തെ<br />നാണം.<br />കണ്ണിലെ തിളക്കം.<br />കണ്ണടച്ച് തറയില് കിടന്നു<br />ആരെങ്കിലും കാണും<br />എനിക്ക് പേടിയാടാ<br />എന്നത് കേട്ടില്ല.<br />കിതച്ചി റങ്ങുമ്പോള്<br />നീയെന്താടാ ആകെ<br />വിയര്ത്തല്ലോ<br />മേലാകെ പൊടിയായല്ലോ<br />എന്ന് അമ്മ.<br /> <br />ഒന്നൂല്ല്യാന്ന് ചിരിച്ച്<br />ഒന്ന് കുളിച്ച് വരാമെന്ന്<br />കരഞ്ഞിറങ്ങി.<br />കുളത്തില് തണുത്തിറങ്ങി<br />ഓര്മ്മകളെ കഴുത്തോളം<br />മുക്കിയിറക്കി<br /> <br />വേണ്ട, മാഞ്ഞതൊക്കെ<br />മാഞ്ഞ് തന്നെ പോകട്ടെ<br />കീറിപ്പോയ കാലത്തിന്റെ<br />കടലാസുകള് തിരഞ്ഞിനി<br />ഇങ്ങോട്ടേക്കില്ല.<br />ഓര്മ്മക ള്ക്കെല്ലാം<br />ഒരുമിച്ച് ശ്രാദ്ധമൂട്ടി<br />പോകട്ടെ, ഈറന്<br />വസ്ത്രങ്ങളോടെ ത്തന്നെ<br />യാത്ര പറയുന്നില്ല<br />അമ്മയോടും.<br /> <br />- <em>രാമചന്ദ്രന് വെട്ടിക്കാട്ട്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-4359546400960868561?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-75457344031275698192009-11-03T20:20:00.002+04:002009-11-03T20:34:28.492+04:00എന്തിനായിരുന്നു ..? - സോണ ജി. <br />ഞാന് താപ്തിയെ<br />പ്രണയിച്ചത്<br />അമ്മയോടുള്ള ആരാധന<br />കൊണ്ട് മാത്രം!<br />വേവാത്ത പ്രണയ കഷണം<br />മനസില് ചുഴിയില്<br />ദിക്കറിയാതെ കറങ്ങുന്നു ...<br />ചിന്തകള്<br />ആവികളായി<br />മുടികള്<br />ദേശം വിട്ടിറങ്ങി<br />തിരിച്ചു വരില്ലെന്ന<br />പ്രതിജ്ഞയോടെ ...<br />കാലം കറങ്ങി<br />കണ്ടിട്ടും കാണാതെ<br />തിരക്കിന്റെ ദേശത്തേക്ക്<br />ഞാനും പോയി ...<br />പ്രണയം,<br />പേരറിയാത്ത ദിക്കും തേടി<br />മറഞ്ഞു.<br />ഇന്നിപ്പോള്<br />ചോദിച്ചു പോകുന്നു:<br />'എന്തിനായിരുന്നു -<br />ഞാനവളെ പ്രണയിച്ചത് ..?<br />ആ തമാശ തന്<br />ലക്ഷ്യം, എന്തായിരിക്കാം..?<br /> <br />- <em>സോണ ജി.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-7545734403127569819?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-14882942091996007642009-11-01T23:49:00.001+04:002009-11-01T23:51:46.977+04:00സില്ജമാര്ക്ക് വേണ്ടി - പ്രസന്നന് കെ.പി. <br />ഒരു പ്രണയം കൂടി<br />നുള്ളി കളഞ്ഞു കൊണ്ടവര്<br />വിധിയിറക്കി<br />ഹൃദയങ്ങളില് മുറിവുണ്ടാക്കി<br />ധര്മ്മ സനരം നടത്തുന്നവര്<br />ഇനിയുള്ള സമ്മര്ദ്ദങ്ങള്...<br />കുത്തു വാക്കുകള്<br />മരണങ്ങള്<br /> <br />ഞാനും നീയുമില്ല<br />ഇനി നമ്മളെയുള്ളൂ എന്നറിയാനും<br />പ്രണയം പൂത്തു വിടരുമെന്നു<br />കരുതാനും<br />ഇനിയെന്തു ന്യായം!!<br /> <br />കാത്തിരിക്കാം<br />നമുക്കിനി<br /> <br />പ്രണയം കണ്ണു ചിമ്മിയെത്തുമല്ലോ?<br />മുളങ്കാടിനപ്പുറം സൂര്യന്<br />ഊര്ന്നിറങ്ങുന്നതു കാണാനും<br />ചാറ്റല് മഴയുടെ കലമ്പല്<br />ഒരു കുടയ്ക്കടിയിലിരുന്നു കേള്ക്കാനും<br />ഇല കൊഴിക്കുന്ന തണല്<br />മരങ്ങള്ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാനും<br />സഖീ എന്നൊന്ന് കാതരമായി വിളിക്കാനും<br />ഊര്ന്നു പോയ തട്ടം ഒന്നെടുത്തു<br />ചാര്ത്തി തരാനും...<br /> <br />- <em>പ്രസന്നന് കെ.പി.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-1488294209199600764?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-54320900951110870782009-10-29T22:20:00.002+04:002009-10-29T22:35:30.964+04:00ലിപി അറിയാത്തതാകും കാരണം - ചാന്ദ്നി. ജി.<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/chandni-poem-epathram.jpg" alt="chandni" title="chandni" border="0"><br /> <br />ഇത്ര തൊട്ടു തൊട്ടു നടന്നിട്ടും<br />എന്നെ നിന്നിലേയ്ക്ക്<br />പകര്ത്താ നാവാത്ത അസ്വസ്ഥത<br />കലങ്ങി മറിയുന്നു തിരകളില്<br /> <br />മേഘം വിരിച്ച നടവഴിക ളിലേയ്ക്ക്<br />വെയില് വന്ന് കൂട്ടു വിളിയ്ക്കുമ്പോഴും<br />നിന്നിലേ യ്ക്കെത്തുന്ന നാളിനെ പ്പറ്റിയാണ്<br />ഏതൊ ക്കെയോ ഭാഷയില്<br />ഭാഷയി ല്ലായ്മയില്<br />ആത്മാവിന്റെ വിശപ്പ്<br />നീരാവിയാകുന്നത്<br /> <br />എത്ര ആര്ത്തലച്ചു പെയ്താലും<br />മല ഇറക്കി വിടും,<br />പുഴകള് ഒഴുക്കി യെടുത്ത്<br />കടലെന്ന് പേരിടും<br />കാഴ്ചക്കാര്ക്കും കളി വീടിനും<br />നീ കൂട്ടിരിയ്ക്കുക യാവുമപ്പോഴും<br /> <br />വരയിട്ടു തിരിയ്ക്കാത്ത<br />നിയന്ത്രണ രേഖയ്ക് അപ്പുറവു മിപ്പുറവും<br />ഒരേ നിറത്തിലാ ണാകാശം<br />നക്ഷത്ര ച്ചെടികളുടെ പൂപ്പാടം<br />ഒരേ കാറ്റ്, ഒരേ മണം<br /> <br />എന്നിട്ടും<br />എന്നെ നിന്നിലേയ്ക്ക് പകര്ത്താ നാവാതെ<br />തിരയടിയ്ക്കുന്നു പ്രണയം വീണ്ടും വീണ്ടും...<br /> <br />- <em>ചാന്ദ്നി. ജി.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-5432090095111087078?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-58440252779785299052009-10-25T22:31:00.002+04:002009-10-25T22:49:45.475+04:00പകരമായ് നീ നല്കുമോ? - അസീസ് കെ. എസ്.<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/pakaram-azeez-epathram.jpg" alt="പകരമായ് നീ നല്കുമോ?" title="പകരമായ് നീ നല്കുമോ?" border="0"><br /> <br />സ്മൃതികേ,<br />എന്തിനു സൗഹൃദം, എന്റെ<br />തപമൊക്കെയും നിനക്ക് നല്കാം<br />പകരമായ് നീ നല്കുമോ<br />എന്റെ സ്വപ്നാടനം:<br />കൈ കോര്ത്തു നടക്കുന്ന ദമ്പതികള്<br />ഇടക്കിടെ അവര് നില്ക്കുന്നു<br />കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കുവാന്<br />അറ്റ്ലാന്റ്റിക്കിലെ മഞ്ഞു പാളികളില്<br />സൂര്യ തേജസ്സി ലേക്കവര് പറക്കുന്നു<br />സൂര്യനിലെ ത്താതെ ഭൂമിയിലെ ത്താതെ<br />ആകാശ ത്തങ്ങിനെ ഉരുകിയ ലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് ...<br />വേണ്ട,<br />പകരമായ് നീ നല്കുമോ<br />ഒരു ദിനം<br />തണുത്ത നിലാവ് പോലെ നീ തിളക്കുമോ<br />ബോധവു മബോധവും കാല ദേശങ്ങളും മായുമ്പോള്<br />ചര്ച്ചയും അജണ്ടയും പ്രസിഡന്റും വിസ്മൃതമാകുന്നു.<br /> <br />നീ കൂര്മ്മ ബുദ്ധിയുള്ളവള്<br />നീയറിയുന്നു ഞാനറിയാത്തതു പലതും:<br />പൂച്ചയുടെ അടുക്കളയി ലേക്കുള്ള സഞ്ചാരം<br />സീമയുടെ പുതിയ കാറിന്റെ നിറം<br />സ്നേഹിതയുടെ വിവാഹ ഫോട്ടോ ചുവരിളകി വീണത്<br />എന്റെ വസ്ത്രത്തിലാരോ പൂശിയ പുതിയ സുഗന്ധം.<br /> <br />നീ പറയുന്നു<br />രാത്രിയില് ഞാന് നിന്നോടു ചിലയ്ക്കുന്നു<br />പ്രഭാതത്തില് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു<br />പറക്കാന് ചിറകടിക്കുന്ന പക്ഷിക്കു വേണ്ടി<br />നീ കിളിക്കുടു തുറക്കുന്നതും<br />വാടിയ കൃഷ്ണ തുളസിക്ക്<br />ജലം തളിക്കുന്നതും<br />ഞാന് നോക്കിയി രിക്കുമ്പോള്<br />അടുക്കളയില് നീ ചുട്ടു വച്ച അപ്പങ്ങളെല്ലാം<br />കണ്ണീരില് കുതിര്ന്നു കറുത്തിരിക്കുന്നു.<br />സ്മൃതികേ,<br />എന്റെ ജീവന്റെ ജീവന് നിനക്ക് നല്കാം<br />പകരമായ് നീ തരുമോ<br />നിന്റെ വിരലെങ്കിലും, വെറുതെ ഒന്ന് തൊടുവാന്.<br />വേണ്ട,<br />ലവണാംശ മില്ലാത്ത രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണു നീരെങ്കിലും<br />വള്ളുവനാടന് കണ്ണുനീര്<br />എന്റെ തര്പ്പണത്തിനായ്.<br /> <br />- <em>അസീസ് കെ.എസ്.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-5844025277978529905?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-64767997803364268832009-10-21T22:45:00.002+04:002009-10-21T22:49:01.739+04:00എനിയ്ക്കൊരു കാമുകനില്ല - ഉമ എം.ജി. <br />എനിയ്ക്കൊരു കാമുകനില്ല<br />കാരണം,<br />ഒരു കാമുകന്റെയും സങ്കല്പത്തില് ഞാനില്ല.<br /> <br />എല്ലാ കാമുകന്മാരുടെയും സ്വപ്നങ്ങള്<br />-ഭംഗികള് നിറഞ്ഞവ,<br />വര്ണങ്ങള് പൊതിഞ്ഞവ,<br />സംഗീതം പതഞ്ഞവ.<br />നീണ്ട മുടിപ്പിന്നലു കള്ക്കിടയിലെ റോസാ ദളം,<br />നാണം പൂക്കുമധരം, സുറുമയലിയും നയനം,<br />വാക്കിലൊരു ഗാനം, നോക്കിലൊരു സ്വപ്നം .<br />അല്ലെങ്കില്,<br />വിരല്ത്തുമ്പില് ചായവും <br />മനസ്സില് കവിതയും <br />പാദങ്ങളില് ചിലങ്ക മണികളും.<br />ഇതൊന്നും എനിയ്ക്കില്ല .<br />ഒരു കാമുകന്റെയും സങ്കല്പത്തില് ഞാനില്ല.<br /> <br />എന്റെ സഖികള്-<br />പഴയ സുഹൃത്തിനെ പുതിയ കാമുകനാക്കുമ്പോഴും,<br />പഴയ കാമുകനെ പുതിയ സുഹൃത്താക്കുമ്പോഴും<br />ഞാന് ഒറ്റപ്പെടുന്നു. <br /> <br />മാറ്റങ്ങളുടെ അനിവാര്യതയിലേയ്ക്ക് <br />എന്റെ ചൂണ്ടുവിരല് പുറം തിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു...<br />ഞാന് അവഹേളിക്കപ്പെടുന്നു... പരിഹാസ്യയാവുന്നു...<br />കാരണം, എനിയ്ക്കൊരു കാമുകനില്ല .<br />ഒരു കാമുകന്റെയും സങ്കല്പത്തില് ഞാനില്ല.<br /> <br />ഇന്നലെവരെ എനിയ്ക്ക് ഏക ആശ്വാസം, പ്രതീക്ഷ<br />-എന്റെ നുണക്കുഴികള്.<br />നുണക്കുഴികളില് കാമുകന്മാര് കാലിടറി വീഴാറുണ്ടെന്നും,<br />തട്ടിപ്പിട ഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് പോകാന് ശ്രമിക്കിലും<br />അവര് അതിന്റെ അഗാധതയിലേയ്ക്ക്<br />പിന്നെയും കൂപ്പു കുത്താറുണ്ടെന്നും<br />ഞാനെവിടെയോ, എവിടെയൊ ക്കെയോ വായിച്ചു.<br /> <br />പക്ഷേ, ഇന്നലെ-<br />ഒരുവനെന്നെ ദീര്ഘ നേരം നോക്കി<br />ഒടുവില് നിരാശയോടെ മൊഴിഞ്ഞു:<br />- "ഈ നുണക്കുഴികള്<br />ആ സ്മിതയുടെ കവിളുകളി ലായിരുന്നു വെങ്കില്... !"<br /> <br />എനിയ്ക്കൊരു കാമുകനില്ല<br />കാരണം-<br />ഒരു കാമുകന്റെയും സങ്കല്പത്തില് ഞാനില്ല....<br /> <br />- <em>ഉമ. എം.ജി.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-6476799780336426883?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-20162829476956644502009-10-04T21:57:00.002+04:002009-10-04T22:06:09.209+04:00ഇഴ പിരിക്കുവാന് കഴിയാതെ - അസീസ് കെ.എസ്.<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/mirage-mural-epathram.jpg" alt="ഇഴ പിരിക്കുവാന് കഴിയാതെ" title="ഇഴ പിരിക്കുവാന് കഴിയാതെ" border="0"><br /> <br />അമ്പല പ്രാവായ് കുറുകുകയും<br />വേണു രാഗത്തില് <br />കുടമണി കിലുക്കി ചാരത്ത ണയുകയും<br />ചിലപ്പോള്<br />നിറപ്പീലി വിടര്ത്തി നിന്നാടി എന്നെ<br />വിസ്മയിപ്പിക്കുകയും<br />ഓടിയടുക്കുമ്പോള് <br />പിന്തുടരുവാന് കാല്പാദം പോലും ബാക്കി യാക്കാതെ<br />മാരീചനായ് മറയുന്നവ ളിവളാരോ?<br />ഒരു ബലി മൃഗത്തിനും<br />ഈ വിധിയരുത്, <br />നവ ദ്വാരങ്ങളടച്ചു<br />ഊര്ധ്വന്റെ അവസാന യാത്രക്കുള്ള<br />സഹസ്രാരവുമടച്ചു<br />രാജ പരിവാരങ്ങളുടെ ഹര്ഷോ ന്മാദത്തില്, <br />പ്രാണന് വെടിയുവാന് കഴിയാതെ<br />പൊട്ടിത്തെറിച്ചു പോകുന്ന<br />ഒരു ബലി മൃഗം.<br /> <br />ഇത്ര മാത്രമേ ഞാന് കരുതിയുള്ളു<br />കൈ ചുറ്റിപ്പി ടിക്കുവാന് ഒരു ശരീരം<br />കൈ പിടിച്ചു ചുംബിക്കുവാന് ഒരു മുഖം<br />നീണ്ട പറവക്കു ശേഷം<br />പക്ഷികള് കൊതിക്കുന്നതു പോലെ<br />ഒന്നിരിക്കു വാനൊരിടം.<br /> <br />നീയും എന്നോടു പറഞ്ഞുവല്ലോ<br />ഒരു പൂവിന്റെ മോഹം:<br />നിറവും സുഗന്ധവും<br />ആനന്ദവും നല്കുന്നു,<br />രാഗദ്വേഷ ങ്ങളില്ലാതെ.<br /> <br />തലോടലിന്റെ സുഖം പറയുവാ നറിയാത്ത<br />മൂക പ്രാണിയെ പ്പോലെ<br />ഞാന് ഒന്ന് മുരളുക മാത്രം ചെയ്തു.<br /> <br />ഭസ്മമായിരിക്കുന്ന എന്റെ ശരീരം<br />മണ്ണ് തിന്നട്ടെ<br />ഇരുണ്ട തുരങ്കങ്ങളിലൂടെ പായുന്നു വെങ്കിലും<br />എന്റെ ആത്മാവ് <br />ഒരു ലായനി എന്ന പോലെ,<br />വേര്പ്പെടുത്തു വാനാകാതെ<br />ഇഴപാകിയ ഒരു മനോഹര പട്ടുവസ്ത്രം പോലെ. <br /> <br />- <em>അസീസ് കെ.എസ്.</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-2016282947695664450?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-90487566130209055392009-08-05T14:32:00.002+04:002009-08-05T22:58:46.007+04:00തീരം തിരമാലയോട് പറഞ്ഞത് - രാജേഷ് കുമാര്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/sea-waves-beach-epathram-772677.jpg" border="0" alt="waves-beach" title="waves-beach" /><br /> <br />നീ കാത്തിരിക്കും പോലെ<br />നമ്മുടെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് പറയാന്<br />പുതിയൊരു വാക്കാണ് ഞാന് തിരയുന്നത്<br />കരുതിവച്ച വാക്കുകളെല്ലാം മുന്പെ പോയ<br />പ്രണയിനികള് കടം കൊണ്ടു<br />സമാഗമങ്ങളുടെ ശ്വസന വേഗങ്ങളില്<br />വാക്കുകളെ തൊണ്ടയില് കുരുക്കി നിന്റെ മടക്കം<br /> <br />ഒരോ തിരയും<br />എഴുതിത്തിരാത്ത പ്രണയ ലേഖനങ്ങള്<br />മിഴിനീരും മഷിയും കലര്ന്ന അവ്യക്തതകള്<br />തിഷ്ണ വേദനകള്, വ്യര്ത്ഥ സ്വപ്നാടനങ്ങള്<br />ഉള്ത്തടങ്ങളില് യാനരൂപികള്<br />ഓരോന്നിലും കരയില് കാത്തിരിക്കുന്ന കാമിനിമാര്ക്കായി<br />പറയാന് ബാക്കി വച്ച വാക്ക് തിരയുന്ന ഒരായിരം കാമുകര്<br /> <br />രാത്രി കാലങ്ങളില് നീയെനിക്ക് സമ്മാനിച്ച് മടങ്ങുന്ന<br />തുള പൊട്ടിയൊരു ശംഖ് ,<br />നിറം മങ്ങിയൊരു പവിഴപ്പുറ്റ് ,<br />പാതി അടഞ്ഞോരു മീന്കണ്ണ്,<br />നീ കാത്തിരിക്കുന്ന വാക്കിലേക്കുള്ള ജാലകമായേക്കാം<br /> <br />നിന്റെ നിശ്വാസങ്ങള്<br />വരണ്ട കാറ്റായ് എന്നെ തഴുകുന്നതും<br />നിന്റെ കണ്ണുനീര് നേരം തെറ്റിയ നേരത്തൊരു<br />മഴയായ് എന്നെ നനയിക്കുന്നതും ഞാനറിയുന്നു<br />ഒരു പക്ഷെ ഞാനാ വാക്ക് നിന്റെ കാതില്<br />പറയുന്ന നാള് നീയും ഞാനും ഒന്നായേക്കാം<br />അന്ന് വന്കരയെ കടല് കൊണ്ടു പോയെന്ന്<br />ലോകം പറഞ്ഞേക്കാം<br /> <br />- <em>രാജേഷ് കുമാര്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-9048756613020905539?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-4331342722234113892009-07-22T21:31:00.002+04:002009-07-22T21:40:50.991+04:00പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു തിരി ബാക്കിയുണ്ട് - ശ്രീജിത വിനയന്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/beautiful-eyes-epathram-711080.jpg" border="0" alt="" /><br /><br /> <br />അന്നു നീ പറഞ്ഞതോര് ക്കുന്നില്ലേ?<br />എന്റെ കണ്ണുകള് സമുദ്രങ്ങളാണെന്ന്<br />എന്റെ നേര്ക്ക് നീളുന്ന വെറുപ്പിന്റെ <br />ഏതു തീ നാളങ്ങളും ഈ ആഴങ്ങളില് <br />വീണു കെട്ടു പോവുമെന്ന്<br />ഇപ്പോ ആ സമുദ്രം വറ്റി പോയിരിക്കുന്നു<br />മനസ്സില് നിറയെ മുറിവുകളാണ്<br />ആഴത്തിലുള്ളവ, ഭേദമാവാത്തവ<br />പുറമേക്കു പൊറുത്തും ഉള്ളിലിരുന്നു വിങ്ങുന്നവ<br />ആ മുറിവുകള്ക്ക് മീതെ ചിരിയുടെ<br />വലിയ ഒരു മഞ്ഞു പുതപ്പു വലിച്ചിട്ട്<br />വസന്തത്തിലെന്ന പോലെ <br />ഞാന് നില്ക്കേ ...<br />എന്തിനായിരുന്നു കടന്ന് വന്ന് <br />ആ മഞ്ഞൊക്കെ ഉരുക്കി കളഞ്ഞത്?<br />നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ നറു വെണ്ണയാല് <br />ആ മുറിവൊക്കെ മാഞ്ഞു പോവുമെന്നാശിച്ച്<br />ഞാന് കാത്തു നില്ക്കെ ...<br />തിരസ്കരണത്തിന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള ഒരു കത്തി<br />ആഴത്തില് കുത്തിയിറക്കി <br />മാപ്പു പറച്ചിലിന്റെ അര്ത്ഥ ശൂന്യത ബാക്കി നിര്ത്തി<br />പാപത്തിന്റെ വഴുക്കുന്ന പായല് പ്പടികളില് <br />എന്നെ തനിച്ചാക്കി<br />ഏതു ഗംഗയിലേയ്ക്കാണു നീ പോയി മറഞ്ഞത്?<br />ആ മുറിവില് നിന്ന് ഇപ്പോഴും രക്തം ഒഴുകിക്കൊണ്ടേ<br />ഇരിയ്ക്കുന്നു<br />തകര്ന്നു പോയ ഒരു പളുങ്കു പാത്രം പോലെ <br />ഈ ജീവിതം <br />എങ്ങനെ ചേര്ത്തു വെച്ചാലും മുഴുവനാകാതെ<br />എത്ര തൂത്തു വാരിയാലും വൃത്തിയാവാതെ<br />വിള്ളലുകള്, അപൂര്ണ്ണത<br />ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ<br />അശ്രദ്ധ കൊണ്ട് രക്തച്ചാലുകള് ...<br />ഞാനിവിടെ തനിച്ചാണ്<br />ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഈ തുരുത്തില് <br />വറ്റിപ്പോയ സമുദ്രത്തിനു കാവലായി<br />പേടിപ്പിക്കുന്ന ഇരുട്ടില്, മരവിക്കുന്ന തണുപ്പില് ...<br />ഒറ്റയ്ക്ക് ...<br />നിനക്ക് തിരിച്ച് വരാന് തോന്നുന്നില്ലേ ...<br />നമുക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ വറ്റാത്ത കടല് സൃഷ്ടിക്കാം <br />നേരം പോയതറിയാതെ ആകാശം നോക്കി ക്കിടക്കാം ...<br /> <br />- <em>ശ്രീജിത വിനയന്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-433134272223411389?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-37257107257337954552009-07-21T10:24:00.002+04:002009-07-21T10:30:04.343+04:00ഏറ്റവും തീവ്രമെന്നു തോന്നിയേ ക്കാവുന്ന പ്രണയ ലേഖനം - സുജീഷ് നെല്ലിക്കാട്ടില്I<br /> <br />നിലാവിന്റെ സാന്ദ്രകന്യകേ,<br />നിന്റെ കണ്ണിലെ സ്ഫടികസ്വപ്നം<br />എന്നെ കുറിച്ചുള്ളതല്ലേ?<br />ഏതു കണ്ണാടിക്കാവും സഖീ<br />നിന്റെ സൌന്ദര്യം പകര്ത്തുവാന്<br />ഏതു കവിതയ്ക്കാവും തോഴീ<br />എന്റെ പ്രണയം പകരുവാന് .<br />നിന്റെ ചുണ്ടിലെ മധുരം നുണയുക<br />എന്റെ ചുണ്ടല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്.<br />നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ<br />ജലകണ്ണാടിയില്<br />എന്നെ ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ.<br />മടിയില് തലചായ്ച്ച് ഞാന് നിന്<br />മാറിടങ്ങളെ തഴുകീടട്ടെ.<br />നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രി<br />കായലിനൊപ്പമായിരിക്കണ,മവിടെ<br />നക്ഷത്രങ്ങള് ജലശയ്യയിലുറങ്ങുമ്പോള്<br />ഈ കരശയ്യയിലുറക്കാം നിന്നെ.<br /> <br /> <br />II<br /> <br />മിന്നാമിനുങ്ങുകളെ<br />കുസൃതികുഞ്ഞുങ്ങള് ചില്ലു-<br />കൂട്ടിലടയ്ക്കുന്നത് പോലെ<br />കന്യകേ,നിന്നെ ഞാനെന്നും<br />കരവലയത്തിലാക്കില്ല.<br />എങ്കിലും,വസന്തത്തില് നിന്റെ<br />ഗന്ധ,നിറങ്ങളെനിക്കു വേണം ,<br />വേനലില് നിന്റെ ഹിമശരീരവും<br />ശൈത്യത്തില് ഹൃദയക്കനലും<br />എനിക്ക് മാത്രം വേണം .<br /> <br /> <br />III<br /> <br />എന്റെ നെഞ്ചില് നീ<br />അധരത്താല്<br />അനുരാഗചിത്രം<br />നെയ്യുമ്പോള്,<br />എന്റെ കരങ്ങള്<br />നിന്റെ മുടിനൂലുകളില്<br />കൊര്ക്കുകയാവും<br />കിനാവിന്റെ മുത്തുകള്.<br /> <br /> <br />IV<br /> <br />എന്റെ കണ്ണുകളില്<br />കൊളുത്തി വെച്ചത്<br />കാമാഗ്നിയാണെന്നു<br />തോന്നാമെങ്കിലും<br />പ്രണയത്തിന്റെ<br />നിലവിളക്ക് മാത്രമാണത്.<br />ഞാന് പാകിയ വിത്ത്<br />നിന്നില് വളര്ന്നുണ്ടാകുന്നതാണ്<br />നിനക്കു ഞാന് നല്കുന്ന<br />എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ<br />പ്രണയോപഹാരം.<br /> <br /> <br />V<br /> <br />നീയൊരു ഭാഗ്യമാണ്.<br />എന്റെ ചുണ്ടും കണ്പോളകളും<br />മറ്റു പെണ്കുട്ടികള്ക്ക്<br />മുന്നില്<br />അടഞ്ഞ ജാലകമാകുന്നതും<br />കരങ്ങളില് തീ കണ്ടു പിന്തിരിയുന്ന<br />വിരലുകളുണ്ടാകുന്നതും<br />നിന്റെ മാത്രം ഭാഗ്യമാണ്. <br /> <br />- <em>സുജീഷ് നെല്ലിക്കാട്ടില്</em><br /> <br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-3725710725733795455?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-10880130568275410572009-07-05T20:13:00.003+04:002009-07-05T20:17:48.827+04:00പ്രണയത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങള്പ്രണയത്തിന് സ്മാരക ശില<br />പ്രതാപത്തിന് ആഗ്നേയ ശില<br />പ്രളയത്തില് ഇളകാ ശില<br />പ്രണയിനികള് നെഞ്ചേറ്റും ശില.<br /> <br />സിംഹാസനങ്ങള് മറന്ന<br />അടിയറവിന്റെ സ്മൃതി കുടീരം.<br />പിരമിഡുകളില് ഒളിച്ച<br />ഫെറോവമാരുടെ<br />തലച്ചോറ് കയ്യിലൊതുക്കിയ<br />ബോധസുന്ദരികളുടെ പ്രണയം.<br /> <br />യൂസഫിനെ കാമിച്ച-<br />രാജപത്നിയുടെ പ്രണയം.<br />പ്രണയത്തിനാധാരം<br />വൈരൂപ്യമല്ലെന്നു-<br />കരാംഗുലികള് മുറിച്ച്<br />മിസ്റിലെ ഹൂറികള്.<br /> <br />പ്രണയിനികള്<br />നാശ ചരിത്രത്തിലെ<br />തീരാ പ്രവാഹം, വായിച്ചു<br />തീരാത്ത പുസ്തകവും.<br /> <br />സൌന്ദര്യം അളവാകവേ<br />നശ്വരമീ പ്രണയം,<br />സൌന്ദര്യം നാന്ദിയാകവേ<br />പ്രണയം ഭൌതികം,<br />ഭോഗ സുഖങ്ങളിലോടുങ്ങവെ<br />പ്രണയം നൈമിഷകവും.<br /> <br />ഒരു ഭോഗത്തില് മരിച്ചു്<br />മറു ഭോഗത്തിലേക്ക്<br />പുനര്ജനിക്കുന്ന പ്രണയം.<br />ലാസ്യ വിഭ്രമങ്ങളില്<br />ജ്വര തരള യാമങ്ങളില്<br />ചുടു നെടു ഞരമ്പുകളില്<br />അമ്ല വീര്യത്തില്<br />ത്രസിക്കുന്ന പ്രണയം.<br /> <br />അകലെയുള്ളപ്പോള്<br />കൊതിക്കുന്ന പ്രണയം<br />അരികിലുള്ളപ്പോള്<br />മടുക്കുന്ന പ്രണയം.<br /> <br />ആത്മീയമാകുമ്പോള്<br />പ്രണയം ദിവ്യമാണ്.<br />തത്പത്തില് നിന്ന്<br />"ഹിറ"യിലേക്കും<br />ഭോഗശയ്യയില് നിന്ന്<br />ബോധി വൃക്ഷത്തണലിലേക്കും<br />കുരിശിലെ പിടച്ചില്<br />ചിരിയിലേക്കും സംക്രമിക്കുമ്പോള്.<br /> <br />ആലങ്കാരികതയില്<br />പ്രണയം താജ് മഹല് !<br />വെണ്മയില് ചൂഷണം മറച്ച്<br />കമിതാക്കള്ക്ക് ഹത്യയുടെ ചോദനയായി<br />താജ് മഹലിന്റെ പ്രണയം!<br /> <br />- <em>സൈനുദ്ദീന് ഖുറൈഷി</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-1088013056827541057?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-45883962265348612062009-07-04T09:04:00.001+04:002009-07-04T09:06:34.204+04:00പ്രണയം - കരീം മാഷ്പ്രണയം.<br /> <br />പണം പ്രണയത്തിനൊരു തൃണമാണ്.<br />പ്രായം പ്രണയത്തിനൊരു പക്വതയാണ്.<br />പ്രാണന് പ്രണയത്തിനര്പ്പിക്കാനുള്ളൊരു പൂവാണ്.<br /> <br /> <br />പരിണയം.<br /> <br />പണം പരിണയത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള ആര്ത്തിയാണ്.<br />പ്രായം പരിണയത്തിന്റെ തടസ്സത്തിലൊന്നാണ്.<br />പ്രാണന് പരിണയപരാജയത്തിനുള്ള വിലയാണ്.<br /> <br /> <br />പ്രാപണം.<br /> <br />പ്രാപണം പ്രായത്തിനു വാല്സല്യമേകുന്നില്ല.<br />പ്രാപണം പണത്തിന്റെ ചോര്ച്ച ഗൗനിക്കുന്നില്ല.<br />പ്രാപണം ഇരു പ്രാണന്റെയും മാറാരോഗമാണ്.<br /> <br />- <em>കരീം മാഷ്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-4588396226534861206?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-87391491740522801752009-06-07T23:13:00.002+04:002009-06-07T23:16:05.247+04:00പ്രണയം - നഗ്നന്സയ്നൈഡ് പോലെ<br />ഒരൊറ്റത്തുള്ളി<br />മറ്റൊരു ലോകം<br /> <br />- <em>നഗ്നന് </em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-8739149174052280175?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-13736167546867926172009-06-03T09:05:00.003+04:002009-06-03T09:16:44.427+04:00ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം - ജ്യോതിസ്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/watching-sunset-together-epathram-771192.jpg" border="0" alt="" /><br /> <br />ഒരു പുസ്തകം നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു വായിക്കണം<br />അവസാന താളുകള് എത്തുവോളം<br /> <br />സായം സന്ധ്യയില് കടല്ക്കരയില് എത്തണം<br />സന്ധ്യതന് ശോണിമ ഒന്നിച്ചു കാണണം<br />അതിനിടയിലും ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം<br /> <br />ഏറെ ചിരിക്കണം<br />പരസ്പരം കണ്ണീര് തുടയ്ക്കണം<br />ആള്ക്കൂട്ടത്തില് തനിച്ചാവണം<br />ആ ഓര്മകളിലും നമ്മള് ഒന്നിച്ചുണ്ടാവണം<br />അതിനിടയിലും ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം<br /> <br />നിന് ചുമലുകള് താങ്ങായി വേണം<br />പരസ്പരം തണലാകണം<br />അതിനിടയിലും ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം<br /> <br />ഇടയ്ക്കിടെ വിരല്ത്തുമ്പ് തൊടണം<br />അപ്പോഴും ഞാന് ഞാനും<br />നീ നീയും ആയിരിക്കണം<br />അതിനിടയിലും ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം<br /> <br />എന്റെ ചെറു യാത്രകള് നിന്റേതും ആകണം<br />ആ യാത്രകളില് നാം ഒന്നിച്ചുണ്ടാകണം<br />അതിനിടയിലും ഇത്തിരി പ്രണയിക്കണം <br /> <br />- <em>ജ്യോതിസ്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-1373616754686792617?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-19405373817048417382009-05-29T18:54:00.002+04:002009-05-29T19:27:14.373+04:00പ്രണയദൂരം - എസ്. കുമാര്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/married-woman-bindi-epathram-777385.jpg" border="0" alt="indian-woman" /><br /> <br />മഷിത്തണ്ടിലും, മയില് പീലിയിലും പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം പകര്ന്ന ഇന്നലെകള് ഇല്ലാത്തവര് ഉണ്ടാകുമോ?പാളിനോട്ടങ്ങളും പിന്നോട്ടങ്ങളും ചെറിയ പുഞ്ചിരികളും... വിറക്കുന്ന വിരലുകള് ക്കിടയിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ചെമ്പക പ്പൂക്കളും റോസാ പ്പൂക്കളും... മനസ്സിലെ പ്രണയ ചെപ്പിലെ വിലമതിക്കാ നാവാത്ത രത്നങ്ങളായി അവ എന്നും അവശേഷിക്കും.<br /> <br />ഗുല്മോഹര് പൂക്കളെ പ്പോലെ വന്യമായ നിറമുള്ള ഇന്നലെയുടെ മധുര നൊമ്പരങ്ങളായ ഓര്മ്മകള്.<br />ലൈബ്രറി വരാന്തയില് വച്ചാണ് ആ കുസൃതി ക്കണ്ണുകള് ആദ്യമായി ശ്രദ്ധയില് പെട്ടത്. എന്നാല് പ്രണയത്തിന്റെ മധുര ഗാനം മനസ്സില് ആദ്യമായി മൂളിയതെപ്പോള് എന്ന് അറിയില്ല. ക്ലാസ്സുകള്ക്ക് പുറകിലെ പുല്ത്തകിടിയില് കൂട്ടുകാര്ക്കൊപ്പം സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള് അതു വഴി കടന്നു പോയവരിലെ നീളന് മുടിക്കാരി ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോളോ അതോ ഇനി കവിതകള് ഉറക്കെ ചൊല്ലി സമയം കളഞ്ഞ സമര ദിനങ്ങളിലോ?<br /> <br />എപ്പോഴോ അവള് എന്റെ ആത്മാവില് ചേക്കേറി. അവള്ക്കും എനിക്കും ഇടയില് നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു ഭാഷ രൂപപ്പെട്ടു. ലിപികളോ ശബ്ദങ്ങളോ ഇല്ലാത്തതെങ്കിലും അതു സംവദിച്ചത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റൊരു ഭാഷക്കും കഴിയാത്ത വിധം തീവ്രമായിട്ടായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുവാന് പിന്നെയും ഒരു പാട് കാലം എടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും ക്യാമ്പസ്സിന്റെ കലണ്ടറിലെ ദിന രാത്രങ്ങള് എണ്ണപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒടുവില് യാത്രാ മൊഴിയായി തേങ്ങലില് മുങ്ങിയ ഒരു ചുടു ചുംബനം.<br /> <br />മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയില് ജീവിതം ശരീരങ്ങളെ എതിര് ദിശകളിലേക്ക് നയിച്ചു. തൊഴില് അനേഷിച്ചലയുന്ന വഴികള്ക്ക് അറ്റമില്ലെന്ന് തോന്നി തളര്ന്നു റങ്ങിയപ്പോളും അവള് സ്വപ്നങ്ങളിലെ നിത്യ സന്ദര്ശകയായി. പിന്നീടെപ്പോഴോ ഭാവനയെ അപഹരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പ്രണയം മാസ ശമ്പളത്തിനായി വരകളിലെ കെട്ടിടങ്ങ ള്ക്കായി വഴി മാറി. എന്നെ വലയം ചെയ്ത കെട്ടിട ക്കൂമ്പാരങ്ങ ള്ക്കിടയില് എവിടെയോ അവള് വഴി പിരിഞ്ഞത് അറിഞ്ഞില്ല.<br /> <br />തിരക്കേറിയ ദിന രാത്രങ്ങള് പല ആളുകള് വ്യത്യസ്ഥമായ നാടുകള്. അവിടങ്ങളിലെ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തെ അടയാള പ്പെടുത്തി ക്കൊണ്ട് ചില കെട്ടിടങ്ങള്. ഇടക്കെപ്പോഴോ ഒരു പുതിയ ഭവനത്തിനു രൂപരേഖ ചമക്കുവാന് ഇടം തേടി ചെന്നപ്പോള് അമ്പരപ്പിന്റെ നിമിഷങ്ങള് പകര്ന്ന് ആ രൂപം മുന്നില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇരുവരും ഔപചാരി കതകള്ക്കായി വാക്കുകള് പരതിയപ്പോള് അറിയാതെ അജ്ഞാതമായ ആ ഭാഷ ഞങ്ങള്ക്കി ടയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് ഞങ്ങള് അറിഞ്ഞു. വര്ഷങ്ങളുടേ പഴക്കം ഉണ്ടായിരു ന്നെങ്കിലും അപ്പോഴും ആ ഭാഷക്ക് പഴയ മാധുര്യവും തീവ്രതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാലം അതിനു യാതൊരു മാറ്റവും വരുത്തി യിരുന്നില്ല. ആ നിമിഷത്തില് ഞങ്ങള് ക്കിടയിലെ കേവല ദൂരം അവളുടെ മൂര്ദ്ധാവിലെ സിന്ദൂരം മാത്രം ആയിരുന്നു.<br /> <br />- <em>എസ്. കുമാര്</em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-1940537381704841738?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-90576705017079072832009-05-25T18:45:00.004+04:002009-05-25T18:51:14.673+04:00പ്രണയത്തിന്റെ നാനാര്ത്ഥങ്ങള് - ശ്രീജിത വിനയന്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/kerala-girl-suicide-epathram-742053.jpg" border="0" alt="kerala-girl-suicide" /><br /> <br />ചിറകൊടിഞ്ഞു പോയ ഒരു പക്ഷിക്കും<br />അമ്മ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനും വേണ്ടി ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു കരഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു പെണ്കുട്ടി<br /> <br />അക്കാലത്ത് പ്രണയം അവള്ക്ക് തേന് പോലെ മധുരിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു<br />കവിതകളിലും പാട്ടിലും കഥകളിലും പ്രണയം മയിലിനെ പ്പോലെ ഏഴു വര്ണ്ണങ്ങളും നിറച്ചു നിന്നാടി<br />ആ കാറ്റില് ആ മഴയില് കണ്ണില് നിറച്ചും സ്വപ്നങ്ങളുമായി<br /> <br />ആ പാവാടക്കാരി ചുണ്ടില് ഒരു മൂളി പ്പാട്ടുമായി<br />നിറച്ചും പച്ചപ്പുള്ള ഇടവഴികളിലൂടെ<br />ആരെയും പേടിക്കാതെ നടന്നു പോയി<br />ലോകത്തെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചാല് ആ ചിരി നമ്മള്ക്കു തിരിച്ചു കിട്ടുമെന്നായിരുന്നു അവള് വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളിലെല്ലാം<br /> <br />പക്ഷേ പിന്നെ പിന്നെ അവള്ക്കു ചിരിക്കാന് തന്നെ പേടി ആയിത്തുടങ്ങി<br />അനുഭവങ്ങള് അവള്ക്ക് വേദനകള് മാത്രം നല്കി... ഒഴുക്കില് മുങ്ങി പ്പോവാതെ പിടിച്ചു നില്ക്കാന്<br />നെഞ്ചു പിടയുമ്പോഴും പണ്ടത്തെ പ്പോലെ ചിരിക്കാന് അവള് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു<br /> <br />യാഥാര്ഥ്യങ്ങള് ശീലമായി ത്തുടങ്ങിയ തായിരുന്നു. പക്ഷേ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം<br />'നിന്നെ എന്തേ ഞാന് നേരത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയില്ല'? എന്നു കണ്ണു നീരു വരുത്തി ഒരാള് ചോദിച്ചപ്പൊ<br />മഞ്ഞു പോലെ അലിഞ്ഞ് അവള് ഇല്ലാതെ ആയി<br /> <br />പിന്നീട് ഇത്തിരി നേരത്തേക്ക് അവള്ക്കു ലോകം നിറങ്ങളുടേതായിരുന്നു.<br />വളരെ ക്കുറച്ച് സമയത്തേക്ക്<br /> <br />അതിനു ശേഷം ഒരു മരണക്കുറിപ്പു എല്ലാവര്ക്കും വായിച്ച് രസിക്കാന് എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത് അവള് എങ്ങോട്ടോ പോയി..<br /> <br /> <br /> <br />പ്രണയത്തിനു ഒരാളെ തീയിലെന്ന പോലെ<br />ദഹിപ്പിക്കാനും സാധിക്കും<br />ആ തീയില് മെഴുകുതിരി പോലെ ഉരുകി ഇല്ലാതായവളാണു ഞാന്<br /> <br />27 വര്ഷം മതിയാവുമൊ എന്തിനെങ്കിലും?<br />സ്നേഹിക്കാനും... സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും...<br />ഹൃദയം കൊത്തിനുറുക്കുന്ന വേദന തിരികേ തന്നിട്ട്<br />എന്റെ എല്ലാ സ്നേഹവും പിടിച്ച് വാങ്ങി ജീവിതം ചവിട്ടി മെതിച്ച് കടന്നു കളഞ്ഞു ഒരാള്...<br />ഈ ലോകം എനിക്കു പറ്റിയതല്ല എന്ന് എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ച് <br />എന്റെ സ്നേഹത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഒരു പുല്ക്കൊടിയുടെ വില പോലുമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ത്തന്ന്...<br />അങ്ങനെ ആ കഥ കണ്ണീര്മഴയില് കുതിര്ന്നേ പോയ്<br />യഥാര്ഥ പ്രണയം എന്താണെന്ന് ആര്ക്കെങ്കിലും അറിയാമോ?<br />അതു പങ്കു വെക്കലാണോ?<br />അല്ലെങ്കില് പരസ്പരം സന്തോഷിപ്പിക്കലാണോ<br />അതൊ സ്വന്തമാക്കലാണോ?<br />എനിക്കിന്നും അറിയില്ല<br />അറിയാം എന്ന് ഭാവിച്ചിരുന്നു<br />പ്രണയം മധുരമാണു എന്ന് കവികളോടൊത്ത് ഞാനും പാടി<br />അതിനു ജീവന് എടുക്കാനും സാധിക്കുന്നത്ര മധുരമുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞതു വൈകിയിട്ടാണു.<br /> <br />ഒരു തുമ്പി പാറിവന്നിരുന്നാല് മുറിവേല്ക്കുന്ന അത്രയും മൃദുലമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ്<br /> <br />അത്രയും മൃദുത്വം ഈ ലോകത്തിനു ചേരില്ല <br />എന്നു വേദനയോടെ ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നു<br />ഇനിയും ഒരാളെയും ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കരുത് എന്നു ദൈവത്തിനോട്<br />നേരിട്ട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന് ഞാന് പോവുകയാണു<br />പാഠങ്ങള് പറഞ്ഞു തന്നവര്ക്കെല്ലാം നന്ദി.<br /> <br />- <em>ശ്രീജിത വിനയന് </em><br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-9057670501707907283?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-33922597966330399692009-05-04T11:59:00.002+04:002009-05-04T12:03:20.977+04:00ഞാനും നീയും - സുജീഷ് നെല്ലിക്കാട്ടില്<img src="http://www.epathram.com/pranayam/uploaded_images/sujeesh-nellikattil-743370.jpg" border="0" alt="sujeesh-nellikattil" /><br /> <br />നിന്റെ മൌനമെന്നില്<br />ചുറ്റിപ്പടരുമ്പോള് ഞാന്<br />ഘനീഭവിച്ച ജലം.<br /> <br />നിന്റെ മൊഴികളെന്നില്<br />പൂത്തുലയുമ്പോള്<br />ഞാനലിഞ്ഞീടുന്നു.<br /> <br />ഒടുവില് നിന്റെ<br />വേരുകള് ഞാന്<br />പറിച്ചെറിയുന്വോള്<br />എന്റെ ജലജഢത്തിലൊരു<br />വരവരച്ചു നീ മായുന്നു.<br /> <br />ഈ വര തലവരയാക്കി<br />ഞാനൊഴുകുന്നു.<br /> <br />നിന്റെ ഓര്മകള്<br />കൊഴിയുമ്പോള് ഞാന്<br />അന്തര്ദ്ധാനം ചെയ്യുന്നു.<br /> <br />- <em>സുജീഷ് നെല്ലിക്കാട്ടില്</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-3392259796633039969?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-46180472510429903972009-03-31T00:35:00.003+04:002009-03-31T00:45:30.012+04:00എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും - ഹരിയണ്ണന്സ്വച്ഛമായന്നെന്റെയുള്ളില്<br />കൂടൊരുക്കി, പ്രണയത്തിന്<br />ചൂടു ചേര്ത്തെന്നുയിരേറ്റി<br />ക്കാത്തു വച്ച പെണ്ണൊരുത്തി!<br /> <br /><br /><br /><br />എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും<br />എത്ര വാകപ്പൂക്കളെന്റെ<br />വിരിമാറില്ക്കൊഴിഞ്ഞിട്ടും<br />വിട്ടു പോകുന്നില്ലയെന്റെ<br />ഹൃത്തിനുള്ളില് നിന്നുമൊട്ടും!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />സ്വച്ഛമായന്നെന്റെയുള്ളില്<br />കൂടൊരുക്കി, പ്രണയത്തിന്<br />ചൂടു ചേര്ത്തെന്നുയിരേറ്റി<br />ക്കാത്തു വച്ച പെണ്ണൊരുത്തി!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />കണ്ടു ഞാനാക്കൊടുങ്കാട്ടില്<br />ചുട്ടു നീറും പുളിനത്തില്<br />വറ്റിയോടും പുഴയോടും<br />കാവലാളാം കൊറ്റിയോടും<br />മനസ്സിന്റെ കണക്കാര്ദ്രം<br />കെട്ടഴിക്കും പെണ്ണൊരുത്തി!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />മനസ്സൊട്ടും പിഴക്കാതെ<br />കണക്കൊട്ടും നിരത്താതെ<br />പണക്കെട്ടും നിറക്കാതെ<br />വഴക്കൊട്ടും പിടിക്കാതെ<br />പ്രേമപ്പാട്ടുയര്ത്താതെ<br />എനിക്കൊട്ടും കുറക്കാതെ<br />പ്രണയത്തീ കെടുത്താതെ<br />കാത്തിരുന്ന പെണ്ണൊരുത്തി!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />പുഴക്കൊപ്പം കാലമേറേ<br />വേഗമേറ്റിക്കുതിക്കുമ്പോള്<br />അനാഥത്വക്കൊടുങ്കാട്ടില്<br />അവളൊറ്റക്കലഞ്ഞപ്പോള്<br />താളബോധം നിലച്ചന്നാ<br />മനസ്സെങ്ങോ ചിതറുമ്പോള്<br />ഒരു കൊച്ചു തോണിയില് ഞാന്<br />ദിക്കു നോക്കാതൊഴുകിപ്പോയ്!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />താളബോധം നിലച്ചന്നാ<br />മനസ്സെങ്ങോ ചിതറുമ്പോള്<br />ഒരുകൊച്ചുതോണിയില് ഞാന്<br />ദിക്കുനോക്കാതൊഴുകിപ്പോയ്!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />കല്ലു കൊണ്ടെന് ഹൃദയത്തെ<br />കെട്ടിയുള്ളില് തളച്ചിട്ടെ-<br />ന്നുത്സവക്കൊടിയേറ്റുമ്പോ-<br />ളെങ്ങു നിന്നോ കനപ്പെട്ടാ-<br />പിന്വിളിക്കാറ്റണയുമ്പോള്<br />കേട്ടു ഞാനാ ബഹളത്തില്<br />നിന്റെ തേങ്ങലന്നുമെന്നും!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />കേട്ടു ഞാനാ ബഹളത്തില്<br />നിന്റെ തേങ്ങലന്നുമെന്നും!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />ഇന്നു ഞാനീക്കൊടും വേനല്<br />ക്കാട്ടിനുള്ളില് ഉരുകുമ്പോള്<br />ഉള്ളിലെങ്ങോ നിന്റെയൊപ്പം<br />തിളക്കുന്നെന് മനസ്സേറെ!!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും<br />എത്ര വാകപ്പൂക്കളെന്റെ<br />വിരിമാറില്ക്കൊഴിഞ്ഞിട്ടും<br />വിട്ടു പോകുന്നില്ലയെന്റെ<br />ഹൃത്തിനുള്ളില് നിന്നുമൊട്ടും!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />വിട്ടു പോകുന്നില്ലയെന്റെ<br />ഹൃത്തിനുള്ളില് നിന്നുമൊട്ടും!<br /> <br /><br /><br /><br /><br />- <em>ഹരിയണ്ണന്</em> <br />കവിയുടെ ബ്ലോഗ് : <a target="_blank" href="http://brahmmi.blogspot.com">ബ്രഹ്മി</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-4618047251042990397?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-32947858717801980182009-03-10T18:33:00.001+04:002009-03-10T21:18:15.362+04:00അന്തിക്കാട്ടെ മഴമഴക്കെന്നും പ്രണയത്തിന്റെ ഭാവമാണ്. പ്രണയത്തിന്റെ ആര്ദ്രതയും ഭ്രാന്തമായ അഭിനിവേശവും എല്ലാം മഴയ്ക്കു പ്രകടിപ്പിക്കുവാന് ആകും. അത്തരം ഒരു മഴക്കാലത്തെ അനുഭവം ...<br /><br /><br /><br /><br />പുള്ളിനും മഞ്ഞക്കരക്കും ഇടയില് വിശാലമായ അന്തിക്കാടന് കോള്പ്പാടത്തെ വെള്ളം വിഴുങ്ങിയ ഒരു മഴക്കാലം. മഴയൊന്നു തോര്ന്നപ്പോള് മോഹനേട്ടന്റെ വലിയ വഞ്ചിയില് കയറി കോളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഇളം കാറ്റില് ഓളം തല്ലുന്ന വെള്ളം ചുറ്റിനും. നടുവില് ഒരു വഞ്ചിയുടെ തലക്കലേക്ക് തലയും വച്ച് വര്ഷ കാല മേഘങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ച വിചിത്രമായ രൂപങ്ങളാല് നിറഞ്ഞ ആകാശം നോക്കി പ്രണയിനിയെയും ഓര്ത്തു കിടന്നു.<br /><br /><br /><br /><br />ഇടക്കെപ്പോഴോ ഓളപ്പരപ്പിലെ ആ വലിയ വഞ്ചിയില് ഞാനും അവളും പരസ്പരം കണ്ണില് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ ശക്തമായ ഭാഷ മൗനം ആണെന്ന് പറഞ്ഞത് ആരാണെന്ന് അറിയില്ല. പ്രണയിക്കുന്നവരുടെ കണ്ണുകള് പരസ്പരം പറയുന്ന നിശ്ശബ്ദമായ കഥകള് ഒരു പക്ഷെ ഇതു വരെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തില് എഴുതപ്പെട്ടതും പറയപ്പെട്ടതുമായ പ്രണയ കഥകളേക്കാള് എത്രയോ മടങ്ങ് മനോഹരം ആയിരിക്കും?<br /><br /><br /><br /><br />"നീ എന്താ കണ്ണും തുറന്ന് സ്വപ്നം കണ്ട് കിടക്കാണോടാ" അങ്ങേ തലക്കല് നിന്നു കൊണ്ട് കഴുക്കോല് ഒന്നു കൂടെ അമര്ത്തി ഊന്നി ക്കൊണ്ട് മോഹനേട്ടന് ചോദിച്ചു. സ്വപ്നം ഇടക്ക് മുറിഞ്ഞു ... അവള് എന്നെ തനിച്ചാക്കി അന്തരീക്ഷത്തില് എവിടേയോ മറഞ്ഞു.<br /><br /><br /><br /><br />"അതേ മോഹനേട്ടോ ... ഇങ്ങനെ സ്വപ്നം കണ്ട് കിടക്കാന് ഒരു സുഖം"<br /><br /><br /><br /><br />"നീ അധികം സ്വപ്നം കാണാണ്ടെ ആ പെണ്കുട്ടിയെ കെട്ടാന് നോക്കെട ... എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നീട്ടി ക്കൊണ്ടോണേ?" മോഹനേട്ടന് കഴുക്കോല് ഒന്നു കൂടേ ആഞ്ഞു കുത്തി. വെള്ളപ്പരപ്പിനു മുകളിലൂടെ പൊങ്ങി നില്ക്കുന്ന പുല്ലിനേയും, അങ്ങിങ്ങായുള്ള ചണ്ടിയേയും വകഞ്ഞു മാറ്റി വഞ്ചി വീണ്ടും മുന്നോട്ട്.<br /><br /><br /><br /><br />"ഇതു ഒരു സുഖം ഉള്ള കാര്യാമാ എന്റെ മോഹനേട്ടോ ... ജീവിതകാലം മുഴുവന് പ്രണയിക്കുക എന്നത്. അതു പറഞ്ഞാല് മോഹനേട്ടനു അറിയില്ല" വെള്ളത്തില് തലയുയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന് പുല്നാമ്പുകളെ വെറുതെ പിഴുതെടുക്കുവാന് ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയില് ഞാന് പറഞ്ഞു.<br /><br /><br /><br /><br />"വേണ്ട്രാ മോനെ ... അലൂക്കാനേ സ്വര്ണ്ണ ക്കച്ചോടം പഠിപ്പണ്ട്രാ ... "സ്വത സിദ്ധമായ തൃശ്ശൂര് ശൈലിയില് മോഹനേട്ടന്റെ മറുപടി. കറുത്തു തടിച്ച് കപ്പടാ മീശയും വച്ച് നടക്കുന്ന ഈ കുറിയ മനുഷ്യന് നിരവധി നാടന് പ്രണയ കഥകളിലെ നായകനാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് ഒരു പക്ഷെ ആളെ നേരില് അറിയാത്തവര് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />വഞ്ചി കുറച്ചു ദൂരം കൂടെ ചെന്നപ്പോള് മോഹനേട്ടന് കഴുക്കോല് ചെളിയില് താഴ്ത്തി. എന്നിട്ട് വഞ്ചി അതില് കെട്ടി നിര്ത്തി. ഞാന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ചുറ്റും നോക്കെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന വെള്ളം. ഇടക്കിടെ ചില തുരുത്തുകള്. അതില് തെങ്ങുകള് ഇട തിങ്ങി നില്ക്കുന്നു. വര്ഷ ക്കാലത്ത് ഈ തുരുത്തില് വന്നു താമസിച്ചാലോ എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അത്രക്ക് മനോഹമാണവ.<br /><br /><br /><br /><br />"നീ ആലോചി ച്ചോണ്ടിരുന്നോ ... ഞാന് ചേറെടുക്കാന് നോക്കട്ടേ ..."<br /><br /><br /><br /><br />അതും പറഞ്ഞ് കക്ഷി വലിയ ഒരു മുള വടിയുടെ അറ്റത്തുള്ള കോരി വെള്ളത്തിലിട്ടു കഴുക്കോലില് പിടിച്ച് ഊര്ന്നിറങ്ങി, അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് കോരിയില് നിറയെ ചെളിയുമായി മോഹനേട്ടന് പൊന്തി വന്നു. അതു വഞ്ചിയിലേക്ക് ഇട്ടു.<br /><br /><br /><br /><br />ചേറിന്റെ ഇടയില് കുടുങ്ങിയ ഒരു കൊഞ്ചന്. മോഹനേട്ടന് അതിനെ തിരികെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.<br />"ഇ പ്രാവശ്യം നല്ല മീന് ഉണ്ടെന്നാ തോന്നുന്നേ ..."<br /><br /><br /><br /><br />മോഹനേട്ടന് വീണ്ടും തന്റെ ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. വഞ്ചിയുടെ വശങ്ങളില് ഓളങ്ങള് നിരന്തരം തട്ടിക്കൊട്ടിരുന്നു. ഞാന് വഞ്ചിയുടെ തലക്കല് ഇരുന്നു ചുറ്റും നോക്കി. വടക്കു കാഞ്ഞാണിയിലേയും കിഴക്ക് പുള്ളിലേയും ബണ്ടിലൂടെ വാഹനങ്ങള് പോകുന്നത് കാണാം.<br /><br /><br /><br /><br />വിശാലമായ ഓളപ്പരപ്പില് നിശ്ശബ്ദതയെ ഭംഗം വരുത്തുവാന് കുഞ്ഞോളങ്ങളും, കാറ്റും പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും പറന്നു പോകുന്ന കിളികളും മാത്രം. ഇങ്ങനെ ഉള്ള അന്തരീക്ഷത്തില് കഴിച്ചു കൂട്ടുക ഒരു സുഖകരമായ അനുഭവം തന്നെ ആണ്. മനസ്സിനു വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം പകരുന്ന അവാച്യമായ ഒരു അനുഭൂതിയാണത്.<br /><br /><br /><br /><br />പതിവുപോലെ കയ്യില് കരുത്തിയ നോട്ടു പുസ്തകത്തില് ഞാന് എന്തൊക്കെയോ കുറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വിശാലമായ കോളില് വഞ്ചിയില് ഇരുന്നു എഴുതുക എന്നത് ഒരു രസമാണ്. വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പേ കിട്ടിയ ഒരു ശീലം.<br /><br /><br /><br /><br />മോഹനേട്ടന് പലതവണ കഴുക്കോലിലൂടെ വെള്ളത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് ഊര്ന്നു പോയും പൊന്തി വന്നും തന്റെ ജോലിയില് വ്യാപൃതനായി. അതിനനുസരിച്ച് വഞ്ചിയിലെ ചേറിന്റെ അളവ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചേറു കോരിയിടുമ്പോള് ഇടക്കിടെ വഞ്ചി ഉലയും. നമ്മള് കരുതും വഞ്ചി ഇപ്പോള് മുങ്ങും എന്ന് പക്ഷെ അങ്ങിനെ സംഭവിക്കാ തിരിക്കുവാന് അതിനു സ്വന്തമായി ഒരു ബാലന്സ് ഉണ്ടെന്ന് പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.<br /><br /><br /><br /><br />വഞ്ചിയില് ചേറു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മോഹനേട്ടന് പണി നിര്ത്തി. വഞ്ചിയുടേ പടിയില് ഇരുന്നു വലിയ ചോറ്റു പാത്രത്തില് നിന്നും കട്ടന് ചായ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകര്ന്നു. ചൂടുള്ള ചായ മൊത്തി ക്കുടിക്കുന്ന തിനിടയില് പറഞ്ഞു.<br /><br /><br /><br /><br />"നീ പ്രേമലേഖനം എഴുതാ ... ഇപ്പോള്ത്തെ കാലത്ത് ആരാടാ ഇതൊക്കെ എഴുതുക? ഒക്കെ മൊബെയില് അല്ലേ ... ഞാനിന്നേവരെ ഒരു പെണ്ണിനും പ്രേമ ലേഖനം എഴുതീട്ടില്ല"<br /><br /><br /><br /><br />" ഈ വായേലെ നാവുള്ളോ ടത്തോളം അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ? .. എന്റെ മോഹനേട്ടാ ഇതിന്റെ ഒരു സുഖം അതു എഴുതുന്നവര്ക്കും വായിക്കുന്നവര്ക്കും മാത്രേ അറിയൂ ..."<br /><br /><br /><br /><br />"ഉം പിന്നെ പണ്ടു ഒരെണ്ണം എഴുതിയതിന്റെ സുഖം നീ അറിഞ്ഞതല്ലേ?"<br /><br /><br /><br /><br />"അതു വല്ലവര്ക്കും വേണ്ടി എഴുതിയതല്ലേ? ഇതിപ്പോ അവനവനു വേണ്ടിയാ"<br /><br /><br /><br /><br />"ടാ അടുത്ത മഴക്കുള്ള കോളുണ്ട് ... ഇമ്മള്ക്ക് തിരിച്ചു പോയാലോ?"<br /><br /><br /><br /><br />"ഹേയ് മഴ വരട്ടെ....ഇവിടത്തെ കാറ്റിലും മഴയിലും പ്രണയം ഉണ്ട് മോഹനേട്ടാ ... ആ മരുഭൂമിയില് ഇതൊന്നും ഇല്ല" പുസ്തകം മടക്കി പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കവറില് ഇടുന്നതി നിടയില് ഞാന് പറഞ്ഞു.<br /><br /><br /><br /><br />"മരുഭൂയില് പോണത് പ്രേമിക്കാനല്ല കാശുണ്ടാക്കാനാ ... ദാ ഈ തൊപ്പി തലയില് വച്ചോ എന്നിട്ട് പനി വരാണ്ടെ നോക്കിക്കോ"<br /><br /><br /><br /><br />"വല്ലപ്പോഴും മഴ കൊണ്ട് ഒരു പനി വരുന്നതും പൊട്യേരി ക്കഞ്ഞി കുടിക്കണതും ആശുപത്രീല് പോണതും ഒക്കെ ഒരു രസമല്ലേ?"<br /><br /><br /><br /><br />"പിന്നെ ... പനി പിടിച്ച് അന്തിക്കാ ടാശുപത്രീല് കിടന്നാല് അവള് ഓറഞ്ചുമായി വരും എന്ന് കരുതീട്ടാവും, നീ ആളു കൊള്ളാടാ മോനെ" മോഹനേട്ടന്റെ കളിയാക്കലിനു മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരിയില് ഒതുക്കി ഞാന് മുകളീലേക്ക് നോക്കി.<br /><br /><br /><br /><br />ആകാശത്തെ മഴക്കാറുകള് കനം വെക്കുവാന് തുടങ്ങി. അധികം വൈകാതെ മഴത്തുള്ളികള് വീഴും. അകലെ നിന്നും കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന മഴയുടെ ആരവം അടുത്തു വരുന്നു. മഴത്തുള്ളികള് മുഖത്തു പതിച്ചു. ചുറ്റും ഉള്ള വെള്ളത്തില് തുള്ളികള് വീണു ചെറിയ വലയങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചു. അവയുടെ എണ്ണം കാണക്കാണെ കൂടുവാന് തുടങ്ങി.<br /><br /><br /><br /><br />വഞ്ചിയുടെ അങ്ങേ തലക്കല് തലയില് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്ക് തൊപ്പിയുമായി നിന്ന് കഴുക്കോല് ശക്തമായി ഊന്നുന്ന മോഹനേട്ടന്റെ രൂപം മെല്ലെ മെല്ലെ അവ്യക്തമാകുവാന് തുടങ്ങി ... മഴയുടെ പ്രണയ ഗീതത്തില് ഞാന് സ്വയം അലിയുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി ...<br /><br /><br /><br /><br />- <em>എസ്. കുമാര്</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-3294785871780198018?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-43647410627340515872009-02-09T08:25:00.002+04:002009-02-09T08:35:26.705+04:00ബണ്ട് പൊട്ടി പ്പോകുമ്പോള് - രാജു ഇരിങ്ങല്പുറപ്പെടും മുമ്പ് ഗോഷ്ടി കാണിച്ചത്<br />ആദ്യത്തെ ചുംബനത്തിന്<br />എനിക്കറിയാം<br />ഇടയ്ക്കൊരു ചാറ്റല് മാത്രമായിരിക്കും<br />മിന്നല് പോലെ ആകാശത്തിലോരു<br />പങ്കായം കണ്ടെക്കാം<br />വിളിക്കുന്നുണ്ട്<br />രാത്രിയും പകലും<br />പെയ്യാനൊന്നുമല്ല<br />വെറുതെ ശൃംഗരിക്കാന് മാത്രം<br /><br /><br /><br /><br />ഇരുളിലൊന്നാഞ്ഞ്<br />നൂല് പാലമിട്ട്<br />ഓടിയും ചാടിയും<br />കെട്ടി മറിഞ്ഞ്<br />ചളിക്കണ്ടത്തില് വീണത് എത്ര പെട്ടെന്നാണ്.<br /><br /><br /><br /><br />ചിരിത്തുമ്പത്തെ<br />ചളിത്തലപ്പില്<br />ഒഴുകി യിറങ്ങി<br />തിരിച്ച് കയറുമ്പോള്<br />കരഞ്ഞ്<br />നിലവിളിച്ച്<br />തോടും പുഴയും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞത്<br />നെഞ്ച് പിളര്ന്ന നിന്റെ<br />സ്നേഹമാണെന്നറിഞ്ഞ്<br />എന്റെ ദൈവേന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചത്<br />നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു.<br />അല്ലെങ്കില്<br />ബണ്ട് പൊട്ടിപ്പോകുന്ന...<br />എന്റേത് മാത്രമാകേണ്ട നീ...<br />എന്റെ ദൈവേ...<br /><br /><br /><br /><br />- രാജു ഇരിങ്ങല്<br /><hr color="#cccccc" size="1"><br /><ul><li><a class="contentlink" href="http://www.epathram.com/poetry/2008/07/blog-post.shtml">സാമൂഹ്യ പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ ജീവന് - രാജു ഇരിങ്ങല് </a></li><li><a class="contentlink" href="http://www.epathram.com/magazine/poetry/2009/01/blog-post.shtml">രാത്രിയാകുന്നത് - രാജു ഇരിങ്ങല്</a></li></ul><hr color="#cccccc" size="1"><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-4364741062734051587?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-59712500443493920262009-01-26T12:30:00.003+04:002009-01-26T13:43:37.141+04:00ഞാന് നിന്റേതു മാത്രമാ കണമെങ്കില് - സുനില് ജോര്ജ്നീയെന്നെ<br />സ്വന്തമാക്കാനാ ഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു വെങ്കില്,<br />ഒരു മഴ തൂവല്<br />ഭൂമിയിലേയ്ക്കെന്ന പോലെ വരിക;<br />ആകാശത്തിന്റെ<br />അനന്ത ശുദ്ധ മനസ്സുമായി വരിക;<br />നിന്നെപ്പുണരാനായി<br />ഭൂമിയോളം പോന്നൊരു ഹൃദയവുമായി<br />ഞാനിവിടെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകും.<br /><br /><br /><br /><br />പക്ഷെ,<br />എന്റെ ഹൃദയം തുരന്ന്<br />കടലിലേയ്ക്കൊ ഴുകാമെന്നോ,<br />നീരാവിയായി<br />സൂര്യനെ പുണരാമെന്നോ<br />വ്യാമോഹിയ്ക്കു ന്നുവെങ്കില്,<br />ഒന്നോര്ക്കുക:<br />നിന്നെ ക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മ്മകളില് പോലും<br />ഞാന് അതീവ സ്വാര്ത്ഥനാണ്.<br /><br /><br /><br /><br />അതു കൊണ്ട്,<br />നീയെന്നിലേയ്ക്ക് പെയ്തിറങ്ങുമ്പോള്,<br />വഴി വക്കിലെ മഴവില്ലിനെ<br />ഇടങ്കണ്ണിട്ട് മോഹിയ്ക്കാതെ,<br />മലയുടെ യാകാരത്തില്<br />മതി മറക്കാതെ,<br />ഇലകളില് മാദക നൃത്തമാടാതെ,<br />പൂക്കളില് മുത്തമിടാതെ,<br />പുല്ക്കൊടി ത്തുമ്പില്<br />ഇക്കിളിക്കു മിളയാകാതെ...,<br />നിന്റെ കണ്ണുകളില്<br />എന്നെ മാത്രം നിറച്ച്,<br />ഹൃദയത്തില്<br />എന്നെ മാത്രം നിനച്ച്,<br />എന്നിലേയ്ക്കൊരു<br />മഴ രാഗമായി<br />മെല്ലെ മെല്ലെ പെയ്തിറങ്ങുക...<br /><br /><br /><br /><br />- <em>സുനില് ജോര്ജ്, മസ്കറ്റ്</em><br /><a href="http://www.nagnan.blogspot.com/" target="_blank">കവിയുടെ ബ്ലോഗ്</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-5971250044349392026?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-64092227058476849702008-10-03T17:55:00.001+04:002008-10-03T17:58:22.726+04:00സങ്കടദ്വാരം - വി. ജയദേവ്ഒരിക്കലും തുറക്കാതെ കിടന്ന<br />പ്രണയത്തിന്റെ ലവല് ക്രോസില്<br />കൂട്ടുകാരിയുടെ വഴി മുടക്കി<br />അനാഥം ശവമായിക്കിടന്നവള്<br />ഇന്നലെ, യെന്നോട് കരഞ്ഞവള്.<br /><br /><br /><br /><br />വാക്കുകള് കടം വീട്ടി മുടിഞ്ഞു<br />രാത്രിയില് ഉറക്കത്തെയാര്ക്കോ<br />ഒറ്റു കൊടുത്തു കിട്ടിയ<br />ഓര്മ കൊണ്ടു മുറിഞ്ഞവന്<br />മുമ്പെന്നോ എന്നോട്<br />മൌനത്തിനു വില പറഞ്ഞവന്<br /><br /><br /><br /><br />വരുവാനുണ്ട് ഒരാള് കൂടി.<br />കടലിരമ്പം കൊണ്ടു<br />കരള് പിളര്ക്കുമൊരാള്<br />കളിയിമ്പം കൊണ്ടു<br />കലി ശമിപ്പിയ്ക്കുമൊരാള്<br />മറവിയുടെ കുമ്പസാരം കഴിഞ്ഞ്<br />തീറെഴുതിക്കിട്ടിയ പാപം<br />കുടിക്കാനൊരുങ്ങി ഒരാള്.<br />ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എനിക്കു<br />സൌഹൃദം പണയം തന്നവന്.<br /><br /><br /><br /><br />ശവവണ്ടിയിലെ കൂട്ടിരിപ്പിന്<br />ഒരു തീവണ്ടിപ്പുകക്കരിമണം.<br />ഓര്മയ്ക്കുമേല് കോറി വരഞ്ഞു<br />മൂര്ച്ചയഴിഞ്ഞ കത്തി മുന.<br />നാവു വിണ്ടൊരു പാന പാത്രം.<br />ശവ വണ്ടിയിലെ കാത്തിരിപ്പിനു<br />മേല്വിലാസം ആരെ നോക്കുന്നു?<br /><br /><br /><br /><br />- <em>വി. ജയദേവ്, ന്യുഡല്ഹി</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-6409222705847684970?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-59266116260379935542008-09-18T19:48:00.004+04:002008-09-18T19:59:58.773+04:00നാം തമ്മില് - നസീര് കടിക്കാട്നാം തമ്മില് കണ്ടിട്ടില്ല<br />മിണ്ടിയിട്ടില്ല<br />കാത്തു നിന്നിട്ടില്ല<br />ഓര്ത്തിരുന്നിട്ടില്ല<br /> <br /><br /><br /><br />പ്രേമലേഖനമെഴുതിയിട്ടില്ല<br />പാട്ടുമൂളി നടന്നിട്ടില്ല<br />കണ്ണാടി ഉടച്ചിട്ടില്ല<br />കവിത എഴുതിയിട്ടില്ല<br /> <br /><br /><br /><br />തൊട്ടിട്ടില്ല<br />കെട്ടിപിടിച്ചിട്ടില്ല<br />ഉമ്മ വെച്ചിട്ടില്ല<br />കുതറി നിന്ന് കിതച്ചിട്ടില്ല<br /> <br /><br /><br /><br />ഒളിച്ചോടിയിട്ടില്ല<br />കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല<br />എന്റെ പൊന്നേന്ന് വിളിച്ചിട്ടില്ല<br />കുട്ടികളുണ്ടായിട്ടില്ല<br /> <br /><br /><br /><br />മനസ്സിലാവാതായിട്ടില്ല<br />ഉപ്പും മുളകും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല<br />രണ്ടിടത്തുറങ്ങിയിട്ടില്ല<br />കുടുംബത്തോടെ കെട്ടിത്തൂങ്ങിയിട്ടില്ല<br /> <br /><br /><br /><br />ഞാനിപ്പോഴും<br />നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു!<br /><br /><br /><br /><br />- <em>നസീര് കടിക്കാട്</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-5926611626037993554?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5322183187588192926.post-79740543086526772322008-08-27T09:34:00.004+04:002008-08-27T09:37:23.501+04:00പരസ്പരം കാണാത്തത്... - ഡോണ മയൂരനമുക്കിടയില്<br />ഋതുക്കളില്ല കരയില്ല<br />കടലില്ല ആകാശമില്ല<br />ഉയരുന്ന ശബ്ദമില്ല<br />തെളിയുന്ന വെളിച്ചമില്ല<br />മായുന്ന ഇരുളുമില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />നമുക്കിടയില്<br />ആഴമില്ല ഉയരമില്ല<br />തുടക്കമില്ല ഒടുക്കമില്ല<br />ഒടുങ്ങാത്ത പകയില്ല<br />അടങ്ങാത്ത അഗ്നിയില്ല<br />മായയില്ല മന്ത്രവുമില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />നമുക്കിടയില്<br />മഴയില്ല വെയിലില്ല<br />സൂര്യനില്ല താരമില്ല<br />തിങ്കളില്ല ചൊവ്വയില്ല<br />നിലാവില്ല നിഴലില്ല<br />കൊഴിയുന്ന യാമവുമില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />നമുക്കിടയില്<br />തുളുമ്പുന്ന മിഴിയില്ല<br />വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളില്ല<br />കുരുങ്ങുന്ന വാക്കില്ല<br />നീറുന്ന ആത്മാവില്ല<br />നിഗൂഢ മൗനമില്ല<br />നേരില്ല നെറിയുമില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />നമുക്കിടയില്<br />ഞാനുമില്ല നീയുമില്ല<br />നമുക്കിടയിലൊന്നുമില്ല.<br /><br /><br /><br /><br />പിന്നെ എന്താണ്?<br />നമ്മള് ആരാണ്?<br />ഒന്നുമല്ലാതെ,<br />ഒന്നിനുമല്ലാതെ,<br />വെറുതേ...<br /><br /><br /><br /><br />- <a href="http://rithubhedangal.googlepages.com/" target="_blank"><em>ഡോണ മയൂര</em></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5322183187588192926-7974054308652677232?l=www.epathram.com%2Fpranayam%2Findex.shtml' alt='' /></div>ജെ. എസ്.noreply@blogger.com1